Eet biologisch vlees op zondag

De biologische sector moet meer aan promotie van haar producten doen. Want de consument ziet het verschil niet tussen 'gewoon' en 'biologisch'.

De overheid zou het grote prijsverschil tussen biologisch en normaal vlees moeten verkleinen, stellen Verhoef & Sloot terecht (Podium, 7 februari). Maar de overheid kan met subsidies, bio- en importaccijns geen prijsverschil van vijftig tot honderd procent overbruggen.

Er zijn veel meer activiteiten nodig om de afzet van biologische producten te laten groeien. De overheid zou ook het intensief geproduceerde vlees kunnen belasten met het hoogste btw-percentage. Dit zijn de prijsinstrumenten die de overheid heeft om het grote prijsverschil ten dele te overbruggen.

De invoering van dergelijke maatregelen vergt overleg met belanghebbenden in Nederland, Europese Unie en/of de wereldhandelsorganisatie WTO. Hiervoor ontbreekt de moed en politieke wil van de huidige minister van Landbouw, ook al breekt hij een lans voor 'diervriendelijke' productiemethoden, maar dat is op andere bijeenkomsten. Kortom, de biologische vleessector heeft niets van deze overheid te verwachten.

Ook is bekend dat winkelketens biologisch vlees als melkkoetjes beschouwen. De marge op biologisch vlees is aanzienlijk hoger dan die op gewoon vlees. In de zogenaamde 'biologische' weken wordt dan ook met de prijs van biologische producten gestunt. Kortingen van vijfentwintig tot vijftig procent is geen uitzondering.

Door wat meer ethisch besef van de winkelketens, zou de prijs van gewoon en biologisch vlees een stuk dichter bij elkaar kunnen liggen. Gewoon kippen- en varkensvlees zijn toch geen 'lokproducten' in de winkel. Ook de detaillist stelt zijn eigen belang boven die van de biologische boer.

De biologische sector moet veel meer zelf het heft in handen nemen. Ze moet ook bedenken dat voor het gros van de consumenten het verschil tussen normaal en biologisch vlees, in de winkel en thuis, nauwelijks objectief waarneembaar is. Het eventuele smaakverschil is bijvoorbeeld in een roerbakgerecht volstrekt niet meer waarneembaar. De sector moet er goed van doordrongen zijn, dat het tijdperk van 'iedereen' eet vlees, aardappelen en groenten, echt voorbij is. Bovendien heeft de Nederlandse bevolking weinig binding meer met platteland en boerenbedrijf. De beeldvorming van het boerenleven is bij de doorsnee stadsmens slechts gebrekkig.

De sector blijft ook volstrekt in gebreke op het punt van promotie, onder meer van haar producten. Die zijn merkloos, in de ogen van de meeste Nederlanders niet wezenlijk onderscheidend van gewoon vlees. De 'te' hoge prijs wordt in de perceptie van consumenten niet of onvoldoende waargemaakt. Terecht kan de vraag gesteld worden of de biologische sector wel op de hoogte is van de macht en eisen van de winkelketens en van de moderne consument.

Een goed voorbeeld zou Max Havelaar met de coffee pads kunnen zijn. Dit merk staat nu prominent naast Senseo en andere huismerken in vele supermarkten. Max Havelaar is per pad tien tot vijftien procent duurder dan het huismerk, maar vijfendertig procent goedkoper dan Senseo.

Bij observaties in de winkel blijkt dat de consument echter nog aarzelt tussen beide merken. Help je de consument, door hem te wijzen dat Max Havelaar veel goedkoper is, goede koffie is én dat het ook nog 'eerlijke' koffie is. Ja, dan kiest een fors deel van de twijfelaars overtuigt voor Max Havelaar.

Voor het voortbestaan van de biologische sector is het noodzakelijk dat onderscheidende biologische producten op de markt worden gebracht en dat de toegevoegde waarde van deze producten duidelijk wordt gepresenteerd. De betrokkenheid van consumenten voor biologisch vlees is nu veel te laag.

Er is geen beleving, we eten geen biologische vlees op speciale momenten. Er zou al veel gewonnen zijn als we bijvoorbeeld biologisch vlees op zondag zouden eten. In alle rust.