CDA'ers kiezen nog steeds voor de wraakzuchtige God

Het is allemaal heel logisch. Het betoog over de noodzaak om 26000 asielzoekers het land uit te zetten, klopt als een bus.

Immers: Het gaat hier om mensen die al verschillende malen van de rechter te horen hebben gekregen dat ze het land uit moeten. Dat moet nu dan ook gebeuren. Dat nu op veel plaatsen in het land nog veel meer 'schrijnende gevallen' worden ontdekt dan de 220 dossiers die de minister heeft aangewezen, kan ook geen argument zijn. Minister Verdonk heeft begrip voor kleine gemeenten, die er problemen mee hebben dat de mensen die zij kennen weg moeten. Maar 'de asielzoeker met een gezicht' mag niet bevoordeeld worden boven zijn anonieme lotgenoot driehoogachter in de grote stad' (Trouw, 4 februari). Inderdaad, dat is rechtvaardig. Ook premier Balkenende gebruikt dit argument als hij zegt 'voor de anonieme asielzoeker in een wijk, in een grote stad of in een opvangcentrum moeten dezelfde criteria gelden als voor dat ene gezin in dorp Y of dat meisje op school X. Ook daarin moeten we zorgvuldig zijn'. Het opvallende is echter dat deze 'zelfde criteria' en deze 'zorgvuldigheid in de beoordeling' maar naar één kant wordt uitgewerkt: naar de anonimiteit. De anonieme asielzoekers vormen het eigenlijke plaatje en daar moeten de mensen die 'een gezicht gekregen hebben' aan geconformeerd worden. Andersom zou natuurlijk ook kunnen: aan de mensen 'met een gezicht' kun je aflezen hoe moeilijk het is nu ineens weg te moeten -als je na al die jaren van wachten en verwachten (ze konden immers weer in beroep gaan), hier nu thuis bent, om dan je met moeite gegroeide wortels weer uit de grond te trekken, een onbekende toekomst tegemoet. Het kabinet kiest voor de anonimiteit: het is storend dat er buren en vrienden zijn die zich in deze kwestie mengen en hardop zeggen dat ze vinden dat het zo niet kan. Eigenlijk zouden de asielzoekers allemaal anoniem moeten zijn en blijven. Dat zou de zaak een stuk gemakkelijker maken.