De Dam is net een grote glasbak

AMSTERDAM - ,,Dit is erger dan koninginnedag'', vindt straatveger Hans Rothuizen (48). Het is 1 januari, zeven uur 's ochtends en Rothuizen heeft samen met zijn twaalf collega's al 3000 kilo troep van de Dam gehaald. ,,Vooral glas. Heel veel glas.''

De reinigingsdienst is vijf uur eerder begonnen met het opruimen van de Dam, die op een grote glasbak was gaan lijken. Vier veegwagens moesten eraan te pas komen om alle bierflesjes, glazen en vooral champagneflessen weg te halen. Veelal afkomstig van straatventers die woensdagavond goede zaken deden met de verkoop van (te dure) bubbelwijn. Zoals een man in de Kalverstraat, die om half twaalf zijn laatste flessen vanuit een winkelwagen probeert te slijten. Een Hollandse nieuwjaarsgroet krijgen zijn klanten er gratis bij: ,,Hôppie Nieuwjéér.''

Als de ochtendploeg de schoonmaak om half acht van Rothuizen en zijn collega's overneemt, is de Dam bijna schoon. De tienduizenden mensen die daar het nieuwe jaar inluidden, zijn naar huis. Twee jongens rennen over de trambaan, trappend tegen een bierblikje.

In het op de Dam gelegen hotel Krasnapolsky, waar zestienhonderd mensen het nieuwjaarsfeest van radio Noordzee bijwoonden, is de ravage nog groot. Grote hopen glas liggen in de twee zalen waar eerder gedanst werd. In een hoek plakt op het tapijt iemands avondeten dat retour is gekomen na een grote hoeveelheid drank. De loungezaal is al wel omgebouwd. De rode en witte hangbanken hebben plaats gemaakt voor rijen eettafels. Het ontbijtbuffet staat klaar en een paar vroege vogels genieten van gegratineerde tomaten of een vruchtensalade.

Enkele uren eerder, net na twaalven, had de 28-jarige ober Hermani Agostini het nog druk met de verkoop van zijn oesters. ,,Het is weer eens wat anders dan vleeshapjes'', vindt Agostini. De schelpdieren passen goed bij het feestthema van radio Noordzee: glamour. Dat is tevens de dresscode. Ofwel veel glitters op te strakke broeken en blubberbuiken onder te korte glimmende topjes. En veel feestjurken. Een pubermeisje sjokt richting oesters in een korte zwarte rok, een gouden band in het haar, vertrapte sportschoenen aan haar voeten. De 29-jarige Bianca Zwart heeft het met haar sjieke zwarte outfit en hoge hakken beter begrepen. Maar ze werkt dan ook als bedrijfsleidster in een kledingzaak. ,,Ik had een paar vrijkaarten, vandaar dat ik hier ben. Het nadeel van dit soort feestjes is dat ze te duur zijn en het meestal erg tegenvalt. Mensen zijn best wel opgefokt, omdat ze er veel van verwachten. Maar tot nu toe is het gezellig.''

Iets vóór twaalven heeft de dj alle vrijgezellen opgeroepen op de dansvloer hard te gaan zwaaien, opdat ,,iedereen het nieuwe jaar ingaat met iemand in zijn armen.'' Vrijgezel Dennis Lotten (32) zwaait niet, hij bewaart zijn gelukwensen voor de vrienden met wie hij naar het feest is gekomen. Maar hij is wel blij met de dames die er zijn. Lotten: ,,De kroeg is vaak een hengstenbal. Hier zijn procentueel veel vrouwen. Dat vind ik een goede zaak.'' Alleen is het publiek erg schuchter in vergelijking met de mensen op de housefeesten waar hij meestal nieuwjaar viert, vindt Lotten. Hoe meer drank vloeit, hoe minder verlegen de feestgangers worden. Een vrouw in netpanty met daarover een kort glimmend rood rokje staat als enige enthousiast te dansen in de loungezaal. ,,Dat noem ik nou nog eens een vrolijke dame'', zegt Lotten. De hoogste tijd om zelf de dansvloer onvelig te maken. De vrijgezel verdwijnt in de mensenmassa.

De 23-jarige Jeroen Bakker probeert net na twaalf uur zo snel mogelijk de dansvloer af te komen, omdat zijn telefoon gaat. Hij is te laat. Als Bakker probeert terug te bellen, blijkt het netwerk bezet. De tientallen mensen die op de gang nieuwjaarswensen staan te sms-en en bellen zijn daar waarschijnlijk medeverantwoordelijk voor. Bakker stuurt de dame in kwestie dan maar een tekstbericht. ,,Ze is mijn toekomstige vriendin, denk ik.'' Ondertussen tikt hij met zijn duimen vlug over het toetsenbord van zijn telefoon. De boodschap: ,,Dat het maar een rooskleurig 2004 mag worden.''