Jonge theologen lanceren vakblad

Opvolger van het theologisch dispuut, noemt de Haagse predikant Ranfar Kouwijzer (1973) het jongste blad voor godgeleerden, Onderhoud. Het ziet er minder gelikt uit dan de doorsnee schoolkrant, maar het biedt wél een nieuw theologisch geluid. Pretentieus, mét prijsvraag.

Met vriendin Abeltje Hoogenkamp (1969), geestelijk verzorger te Amsterdam, verzon Kouwijzer Onderhoud. Beland in pastorie of studeerkamer verwaterden contacten, en een tijdschrift biedt de redacteuren 'een goeie aanleiding om je vrienden nog 's op te bellen'. Al ziet het blad er minder gelikt uit dan een schoolkrant, er zit muziek in. Hier presenteert zich een generatie (protestantse) theologen die de dagen van de kerk die groot was, alleen uit de boeken kennen.

Het periodiek Michsjol was er al, themablad met 'degelijke stukken', zegt Kouwijzer. Die biedt Onderhoud ook, maar er is meer ruimte voor een luchtige noot. De Onderhouders zijn ook jonger: 40-minners. En volgens het kerkelijk taalgebruik is dat 'jeugd'.

Ietsje jonger ook dan de meeste leden van predikantenplatform Op Goed Gerucht (OGG). En een tikkeltje ernstiger. OGG'ers zijn 'heel lacherig', noteert Kouwijzer in het nieuwe blad met nauwverholen afschuw. ,,Op Goed Gerucht rijmt op gehucht.” Waarna hij schrijft dat het bij nadere beschouwing toch wel meevalt met OGG.

OGG, Michsjol, Onderhoud – de wereldjes van protestants godgeleerd Nederland lopen wat door elkaar heen. Maar ze verschillen wel. Die van Onderhoud zijn nog het meest prententieus – het moet gaan over Schrift, gemeente en cultuur.

De doelgroep is de starter op de domineesmarkt, de jonge predikant die naar het schijnt een flink risico loopt om af te branden. Die kan aan Onderhoud het hart ophalen.

Korte bijdragen belichten de voetangels en klemmen van Gods Wonder Ambt – aan dat ambt zeggen de initiatiefnemersverknocht te zijn.

Openingsartikel is van Gerson Gilhuis, de drugspastor die nationale bekendheid verwierf door de uitvaart van Anja Joos. Hij analyseert de gevolgen van het belanden in een mediahype; verplichte kost voor iedere dominee. Over de onbetrouwbaarheid van de media, de reacties op Gilhuis' uitspraak dat de daders, Marokkanen, 'één van ons' waren, en de vaststelling dat het ook wel lekker is, al die aandacht.

Coen Constandse 'doet' het integratiedebat. ,,Als de liberale intellectuele elite spreekt over godsdienst – het als 'privézaak' wil weren uit onderwijs en politiek – en ondertussen de Verlichting met een religieuze ijver verdedigt, voel ik eerder verwantschap met moslims.”

De ondertitel – 'vlugschrift voor verkondiging' – wekt de indruk dat Onderhoud preekschetsen gaat leveren. Dat gebeurt niet, of het zou moeten zijn dat het tijdschrift inspiratie wil bieden.

In het eerste nummer zit wel een artikel over preken, maar dat is een stappenplan voor het maken ervan.

Van dezelfde auteur, Abeltje Hoogenkamp, is de meest curieuze bijdrage: de prijsvraag. Wie is de predikant die hier beschreven staat? Volgt een subliem, dodelijk portret van een ongetwijfeld hervormde dominee in de kracht van zijn leven, 5600 euro in de maand, wast na een huwelijkscrisis op oneven dagen af, draagt een overhemd met trui ,,en soms – als het warm is – een gilet”. Doet tegenwoordig aan spiritualiteit.

De winnaar van de prijsvraag wacht Karl Barths 'Das christliche Leben'

(Die Kirchliche Dogmatik IV/4 Gesamtausgabe 7).

Er moet ergens in een middelgrote stad, in een van de kerkvoogdij gekochte pastorie, een predikant enorm zitten zweten. Het is te bidden dat Hoogenkamp fictie bedrijft.

De bedenkers van Onderhoud beloven het plechtig: in het volgende nummer dat vóór de zomer verschijnt staat de oplossing van de prijsvraag.