Geen heffing voor de huisarts

De huisarts vervult in het Nederlandse zorgstelsel een cruciale rol. Mensen kunnen hier terecht met kleine of grotere kwalen, voor behandeling of zonodig verwijzing naar de specialist. Dat is een groot goed. Wel heeft minister Hoogervorst (volksgezondheid) gelijk als hij zegt dat sommige patiënten te makkelijk en te vaak bij de huisarts over de vloer komen.

Om dat te voorkomen, grijpt de minister naar een voor de hand liggend middel: een vorm van wat in België zo mooi 'remgeld' heet. Hij wil de huisarts laten meetellen bij het voorgenomen eigen risico van 250 euro. Dit tot woede van vooral de oppositiepartijen. Zij zwaaien met een motie, vorig jaar unaniem door de Tweede Kamer aangenomen, dat de huisarts voor niemand om financiële redenen ontoegankelijk mag worden. Deze week strandde een poging van de oppositie om Hoogervorst, wederom per motie, op andere gedachten te brengen; op de valreep besloot CDA-Kamerlid Buijs de definitieve plannen van Hoogervorst af te wachten.

Vraag is waarom het CDA zo geduldig is. Buijs heeft al duidelijk gemaakt dat wat hem betreft het bezoek aan de huisarts 'drempelloos' moet zijn. Die woorden had hij, door de motie van Rouvoet (ChristenUnie) te ondersteunen, eenvoudig kracht bij kunnen zetten. Wat hem betreft staat immers de gewenste uitkomst vast: geen heffing voor de huisarts. Zo'n uitkomst is ook de beste. Het probleem van onnodig huisartsenbezoek kan de overheid niet vanuit Den Haag oplossen. Dat moeten de huisartsen zelf doen, door patiënten waar nodig wat af te remmen. Niet met geld, maar via het gesprek -ook al is dat makkelijker gezegd dan gedaan.

Meebetalen aan de huisarts is in elk geval niet de oplossing. Mensen die het geld wel hebben, of hun jaarlijkse eigen risico al hebben bereikt, laten zich er niet door weerhouden. Minder draagkrachtigen zullen hun huisartsenbezoek mogelijk uitstellen, misschien zelfs onverantwoord lang. Of ze daardoor eerder in het ziekenhuis komen, met als gevolg alleen maar hogere zorgkosten, valt moeilijk te bewijzen -maar al even moeilijk te weerleggen. Eigen bijdragen hoeven niet per definitie te worden afgewezen. Maar de huisarts is degene die de kleine ongemakken van de ernstige kwalen onderscheidt. En daar horen geen financiële drempels voor te liggen.