Vluchten uit het paradijs op aarde

TEL AVIV - ,,Mij zien ze hier niet terug'', zegt een uitgeputte Orit na een nachtvlucht uit het door aanslagen geteisterde gebied. ,,En het is zo jammer, Sinai is een paradijs op aarde, we gingen er elk jaar met Soekot (Loofhuttenfeest) met de kinderen heen, weg van de dagelijkse spanning.''

Een week geleden waren ze net als 25000 andere Israëliërs de grens overgetrokken naar de Sinai. De honderd kilometer lange kustlijn met zijn goudgele stranden, het snorkelen langs de koraalriffen, het duiken in het diepblauwe water en het niksen in de bedoeïenentent hadden het gewonnen van alle waarschuwingen over mogelijke terreur tegen Israëliërs in de Sinai. De iets rijkeren hadden zich net over de grens genesteld in het luxueuze Hilton Taba. Weer anderen waren voor een dagje de grens overgestoken naar het casino van Taba.

Sinai is het jaarlijkse uitje van tienduizenden Israëliërs. Sommigen trekken er heen uit nostalgie: ze hebben er gewoond in de jaren dat Israël over de Sinai heerste. De meesten waren geen ideologische kolonisten, maar zee- en strandaanbidders van het genre vrijheid-blijheid. Toen de Sinai in 1982 in Egyptische handen terugkeerde, trokken ze met pijn in het hart én een royale compensatieregeling weg, om zo vaak als ze konden terug te keren. Sjarm, Noeweiba en Ras Boerka bleven 'Israëlische' vakantieoorden.

Taba was een net iets ander verhaal. Israël hield vol dat het aan zijn kant van de grens lag. Tot internationale arbitrage oordeelde dat het van Egypte was. In 1989 werd het lapje grond mét hotel overgeheveld. Het werd een trekpleister voor Egyptenaren én Israëliërs, veelal Israëlische Arabieren die zich er beter op hun gemak voelden dan in de 'Joodse' hotels in Israël zelf. Net als de rest van de Sinai was Taba ook een beetje binnenland, waar je zelfs geen apart visum nodig had, zoals voor de rest van Egypte.

De Sinai was ook rustig, op een schietpartij na, jaren geleden in Ras Boerka, toen een Egyptische soldaat zeven Israëliërs doodschoot. De Israëliërs trokken geschrokken weg, tot 'het paradijs' het weer won van de angst.