Hoe moeilijk is het om een computer te beveiligen?

'Ontzettend stom' vond iedereen het. Officier van justitie J. Tonino had zijn oude computer niet aan de straat moeten zetten, maar toevertrouwen aan de hamerslagen van justitie-ambtenaren, zei minister Donner. Over wat de officier daarvóór allemaal naliet, hoorde de Kamer niet veel.

Hoe moet een ambtenaar gevoelige gegevens thuis beveiligen?

Dat wil het ministerie niet zeggen. Het staat in het 'Handboek beveiliging', en dat is geheim.

Logisch toch?

Niet helemaal. In computerland geldt 'veiligheid door mistigheid' als een gevaarlijk zwaktebod. Of je beveiligt gegevens goed, en dan mag iedereen weten hoe, of je doet het slecht. Oftewel: elke dief mag weten dat het Amerikaanse goud in Fort Knox ligt. Want daar kom je toch niet binnen.

Wat zou er in dat handboek moeten staan?

Dat je computer ook in vreemde handen kan raken zonder dat je er je best voor doet. Dus wie gevoelige gegevens in digitale vorm mee naar huis neemt, mag ze alleen versleuteld vervoeren en bewaren.

Is dat moeilijk?

Nee. Er zijn allerlei programma's die teksten en andere gegevens kunnen verhaspelen. Alleen wie het wachtwoord kent, kan er dan nog wijs uit. In de 'Pro'-versie van het nieuwste besturingssysteem van Microsoft, Windows XP, zit die functie trouwens ingebouwd. En eigenaars van een Apple hoeven maar op één knop te klikken om al hun persoonlijke gegevens te versleutelen. Op een Apple kun je verder het weggooien van gegevens zo grondig doen dat geen enkele methode ze meer kan terughalen. Op Windows zijn daar ook weer programma's voor.

En kan zo'n officier e-mailen als ieder ander?

E-mails passeren onderweg veel computers en zijn daar, bijvoorbeeld door de systeembeheerders, gewoon te lezen. Maar voor het versleutelen van e-mail zijn al jarenlang ijzersterke methoden te krijgen, die naadloos samenwerken met de bekende e-mailprogramma's. Criminelen en terroristen gebruiken ze al lang.