Geen keuzen voor onze ruimte

Het uitgelekte, bijna-definitieve concept van de Nota Ruimte is in vele opzichten een teleurstelling. Het visitekaartje van minister Dekker (VVD, vrom) toont slechts één helder uitgangspunt: de economie. Dat is een duidelijke keuze -maar wel een eenzijdige. Bij de ruimtelijke inrichting van Nederland in de komende decennia horen natuur, wonen en leefbaarheid minstens zozeer de toon te zetten. Helaas lijkt Dekker zich voornamelijk te hebben laten inspireren door haar collega-bewindslieden van financiën, economie en verkeer.

Toegegeven, Dekker maakt het aanmerkelijk minder bont dan haar voorganger en partijgenoot Kamp. Deze koos voor een uiterst liberale aanpak, waarin zelfs beschermde natuurgebieden moesten wijken voor huizen. Hoewel ook op haar plannen voor het open landschap veel valt af te dingen, is de natuur bij Dekker in betere handen. Goed is haar streven naar een sterke Randstad en een vitaal platteland. Over Schiphol schept ze duidelijkheid: de luchthaven krijgt de ruimte. De minister is doordrongen van het besef dat Nederland groeit, en dat dit niet onzichtbaar kan.

Des te spijtiger is het dat Dekker blijft steken in halfbakken keuzen. Zo gaat ze voor Almere vooralsnog uit van een groei naar 300000 inwoners in plaats van de eerder genoemde 400000. Met die neerwaartse bijstelling wil het kabinet vermoedelijk beknibbelen op dure infrastructuur die voor zo'n grote stad nodig is, zoals een nieuwe brug tussen de polder en het vasteland.

Veel broodnodige nieuwe huizen in de Randstad wil Dekker binnen de huidige stadsgrenzen bouwen. Dat is gezien de ervaringen in de afgelopen jaren een weinig realistisch streven. Ook het platteland moet eraan geloven, onder meer de randen van het Groene Hart. Bouwen mag daar, mits 'het karakter van het natuurlandschap niet aangetast wordt' -een vaag criterium waar de overheid niettemin streng op belooft te controleren.

Bouwen op het platteland is onvermijdelijk in een klein land als Nederland. Dat vereist wel heldere keuzen en haalbare doelstellingen, zodat natuurliefhebbers, ondernemers en woningzoekenden allemaal redelijk aan hun trekken komen op daarvoor bestemde plekken. De skihallen en openluchttheaters die Dekker in recreatiegebieden wil toestaan, doen het ergste vrezen: een beetje van alles.