Erna Spoorenberg (1925-2004)

De Nederlandse sopraan Erna Spoorenberg is donderdagavond in haar woonplaats Vught overleden. Ze is 78 jaar geworden. Dat heeft een familielid gisteren bekendgemaakt.

Erna Spoorenberg, in 1925 geboren op Java, studeerde zang en viool bij Aaltje Noorderwier-Reddingius en Julius Röntgen. De definitieve keuze voor zang kwam toen Spoorenberg de rol van Pamina ('Die Zauberflöte') deed in de operaklas van het Amsterdams Conservatorium.

Ze maakte haar officiële debuut in 1948 bij de radio met het 'Exsultate, jubilate' van Mozart, een werk waarmee ze een leven lang indruk bleef maken. Op 24-jarige leeftijd auditeerde zij bij dirigent Karl Böhm, die haar vervolgens uitnodigde om bij de Wiener Staatsopera te komen zingen. Ook daar zong Spoorenberg de rol van Pamina, een paar dagen later gevolgd door die van Koningin van de Nacht.

Erna Spoorenberg kan gezien worden als het middenpaneel van een prachtig Nederlands sopranen-drieluik. Samen met Jo Vincent (1898-1989) vóór haar en Elly Ameling (1938) na haar, vormt Spoorenberg een trio sopranen dat bekendstond om de prachtig zilveren sopraanklank die uit dezelfde school leek te komen.

Van de drie was Spoorenberg de meest veelzijdige, omdat ze ook een grote carrière maakte in de opera. Internationaal gezien was haar grootste succes de rol van Mélisande in Debussy's 'Pelléas et Mélisande' die zij in 1962 in Hamburg zong.

Een jaar later nam Spoorenberg de rol op voor Decca met Camille Maurane, George London en Guus Hoekman. Die opname onder leiding van Ernest Ansermet won een Edison en is nog steeds leverbaar.

Bekend werd Spoorenberg ook door haar Matthüus Passion-uitvoeringen in Naarden en het Amsterdamse Concertgebouw en door de liedrecitals met pianist Geza Frid en Thom Bollen (twee weken terug overleden). In 1962 beschreef zij het leven van een zangeres in het boekje 'Daar lig je dan...', uitgegeven bij Bert Bakker.

Van 1970 tot 1978 was zij als zangpedagoog verbonden aan het Brussels Conservatorium een functie die zij ook bekleedde van 1971 tot 1978 aan het Amsterdamse Sweelinck Conservatorium.

In de jaren tachtig maakte Spoorenberg deel uit van het vaste panel van het roemruchte Radio 4-programma 'Diskotabel', waarin ze samen met Jan Willem Hofstra en een wisselende gast haar licht liet schijnen op nieuw uitgekomen plaatopnames.

In dat programma nam ze -vaak daartoe uitgedaagd door presentator Menno Feenstra- geen blad voor de mond en boorde ze collega's (ook heel beroemde) vakkundig de grond in. Dat ze daarbij naast vlijmscherpe observaties ook weleens enorme blunders maakte, scheen haar niet te deren.

Erna Spoorenberg had een uiterst wendbare, lichte stem en een fenomenale, makkelijk aansprekende hoogte. Haar optredens waren altijd zeer verzorgd en kenmerkten zich door een gave techniek.

En dan die uitspraak, die taalbeheersing en die geweldige dictie! Wat Spoorenberg ook zong, het was altijd verstaanbaar. Kom er nu nog eens om!