Chelsea en Arsenal kunnen niet boeien

AMSTERDAM - Jens Lehmann vindt zich zelf de beste keeper van Duitsland. Toen Oliver Kahn in de tweede ronde van de Champions League tegen Real Madrid een akelig duur foutje maakte, stelde Lehmann zich -niet al te collegiaal- kandidaat voor de Mannschaft.

De tijd van King Kahn was passé, vond Lehmann, die zich de komende weken wel iets bescheidener zal opstellen. De doelman van Arsenal blunderde gisteren opzichtig in het duel met stadgenoot Chelsea, waardoor Gudjohnsen zijn ploeg op voorsprong bracht. Pires zorgde ervoor dat de pijnlijke keepersfout niet beslissend was: 1-1.

AC Milan tegen Deportivo la Coruña was dinsdag een onverwacht, machtig mooie voorwedstrijd. Alle ogen waren echter gericht op de Londense derby. Het prachtige Stamford Bridge moest het toneel vormen van de meest spraakmakende, verrukkelijke kwartfinale van de Champions League.

Chelsea-Arsenal is rijk tegen arm. The Blues danken hun succes aan de koopwoede van de steenrijke Abramovitsj, The Gunners aan het inzicht van coach Wenger en het vernuft van Henry, Bergkamp en Pires.

Wenger heeft van de nood een deugd gemaakt. Arsenal heeft gewoon geen geld meer zich te versterken. De bouw van een nieuw stadion, op een steenworp afstand van het verouderde en te kleine Highbury, heeft bij de Londense penningmeester de eerste prioriteit.

Chelsea is bijelkaar gekocht, Arsenal ingespeeld. Wenger bouwde de afgelopen jaren zorgvuldig aan zijn team, dat internationaal steeds weer teleurstelde maar nu dan ook op het Europese vasteland eindelijk succesvol aan de weg timmert en hoog wordt ingeschat.

Was de koploper in de Premiership in de zomer toch maar iets minder zuinig geweest. De twaalfvoudig landskampioen beknibbeld al jaren op de kosten van de sluitpost. David Seaman was inmiddels een museumstuk op het veld geworden, en toen hij vorig sezioen eindelijk vriendelijk werd bedankt, haalde Wenger de transfervrije Lehmann van Dortmund.

Ongewild zorgde de 34-jarige Duitser ervoor dat de teleurstellende stadsderby heel even opbloeide. In de 54ste minuut kwam Lehmann ver uit het doel om een dieptepass van Chelsea te onderscheppen en de tribune in te jagen. Hij schoot echter knullig tegen Gudjohnsen op. De IJslander, die de Argentijnse topaankoop Crespo op de bank hield, profiteerde dankbaar.

Zes minuten later kwam Arsenal op gelijke hoogte. Pires kopte de bal uit een voorzet van vleugelverdediger Cole in. In het vervolg kregen beide ploegen iets meer ruimte, maar echte kansen op een tweede treffer waren schaars.

Waar de Milanese middenvelders Kaka, Spirlo en Seedorf dinsdag een show opvoerden, draaide Arsenals gouden driehoek -Henry, Bergkamp en Pires- een dag later maar moeizaam. De aanvallers van de Engelse nummer een kregen tegen The Blues geen centimeter ruimte om hun kunsten te vertonen.

Bij Chelsea -zonder de gepasseerde Hasselbaink en met Melchiot als late invaller- regeerde de angst na een hele serie zwakke resultaten tegen de stadgenoot. De ploeg van Ranieri leunde achteruit en dat is eigenlijk ook de stijl die Arsenal het beste past.

Chelsea - Arsenal -met in de slotfase een rode kaart voor Chelsea's verdediginsleider Desailly- voldeed nooit aan de hooggespannen verwachtingen. De 206 miljoen euro aan aankopen van de thuisploeg werkten hard en zaten vol goede bedoelingen maar zagen er soms toch maar wat armoedig uit. De artistieke rijkdom van de gasten kwam ook niet aan het licht. De stadsderby op Stamford Bridge was bleek vergeleken bij de voetbalshow van de Milanisti. Over twee weken is er een herkansing, op Highbury.