De Trutjes

Hoe is het dagelijks leven op de camping? In Trouw wekelijks verslag vanaf kampeerterrein Het Lingebos in Vuren. Vandaag: het kampeerjournaal.

Ze zitten met z'n vijven aan een van de drie picknicktafels op het terras van wat, weids, 'De Brasserie' heet: het blauwe houten gebouwtje op kampeerterrein Het Lingebos dat tot halverwege de middag dienst doet als kantine. Maar nu is de brasserie dicht, want het loopt tegen vijf uur.

Vier meisjes zijn het, en een jongen. Ze hebben pennen en papier bij zich. Ze zijn in vergadering bijeen. Het is menens. Het is namelijk hoog tijd om te brainstormen over het programma dat ze morgenavond tijdens het kampvuur gaan verzorgen. Iedereen die wil, mag dan 'iets doen'. Je geeft je op bij het recreatieteam, dat repeteert nog eventjes met je en dan ga je, plons, het diepe in.

Vorige week hebben ze gedanst, op een nummer van de Barbie-cd: One, two, three, four, five. Ze hadden voor hun dansgroep een naam bedacht: 'De Trutjes'. Dat was een idee van Loes (,,bijna twaalf''). Die stelde die naam voor de gein voor, maar iedereen vond het een prachtidee.

Nu, een week later, voelen De Trutjes druk op hun schouders om opnieuw een gave act te verzorgen. Er wordt iets van hen verwacht, voelen ze. Een nieuw idee is er al: ze gaan op een of andere manier het Jeugdjournaal nadoen. Nee, geen Jeugdjournaal dat over het wereldnieuws gaat. Een journaal over de gebeurtenissen hier op Het Lingebos. ,,Dat die ruzie had met die, maar dat het toch weer goed kwam'', zegt Marissa ('bijna dertien'). ,,Maar je hoeft ook weer niet over élke ruzie te vertellen'', zegt haar jongere zusje Adriëlla (11).

Marissa en Adriëlla zijn zusjes en komen uit Maurik. Loes, Marijke (10) en Ben (6) zijn broer en zussen en komen uit Kantens, in Groningen. Eigenlijk hoort Ben niet tot De Trutjes, maar alla, nu hij er toch bij is mag hij best meevergaderen. Eigenlijk hoort Maartje (9) juist wel tot De Trutjes, want die danste vorige week ook mee. Maar vanmiddag is zij met haar ouders weg en daarom kan ze nu niet mee-brainstormen.

Veertien dagen geleden kenden ze elkaar nog niet. Nu zijn ze vriendinnen geworden. Jawel, ze hebben ook wel met andere kinderen gespeeld, maar dat is nog niet hetzelfde als echt vriendinnen worden. Misschien dat hun pony's met die vriendschap wel iets te maken hebben. Bij Adriëlla en Marissa thuis hebben ze vier pony's: twee Dartmoors en twee Shetlanders. Bij Loes, Marijke en Ben thuis hebben ze twee pony's: een Haflinger en een kruising tussen een Welsh en een New Forest pony.

'Bij Maartje thuis', dat is: hier op het kampeerterrein, want zij, zeggen de Maurikse gezusters, is ,,de dochter van de baas''. Hier bij Maartje thuis staat in het weitje van de kinderboerderij ook een pony: Fenny. Die laat zich door de kamperende gasten tientallen keren per dag over de neus aaien en op de hals kloppen, maar wordt van al die voorbijgaande dierenliefde ook weleens kribbig. Dan trekt Fenny haar bovenlip op en laat gele paardentanden zien, waarvoor je moet oppassen.

Het redactieteam dat De Trutjes deze week vormen heeft voor hun kampeerjournaal alvast één ruzie op de agenda staan. Marissa en Marijke hebben het deze week met elkaar aan de stok gehad. Wat de toedracht precies is geweest valt uit de over elkaar buitelende verhalen niet op te maken, maar het had iets te maken met ,,we waren aan het dollen'' en ,,toen gooide Marissa dat ding in de bosjes'', met ,,Maartje probeerde het eruit te halen'' en ,,vader erbij halen'' en met ,,toen dacht ik dat zij boos was''.

Over de latere vredesonderhandelingen bestaat daarentegen geen onduidelijkheid, ook al blijken er lokale verschillen te bestaan. Als je het weer goed wilt maken, zeg je namelijk in Maurik: ,,Vrienden?'' In Kantens echter zeg je dan: ,,Vrede?''

Toen was het weer goed.

Het wordt de laatste keer dat de vijf vriendinnen samen kunnen optreden. Komend weekeinde gaan ze weer naar huis. Vouwwagen inklappen, tassen inpakken, autoportieren dicht, terug naar huis.

,,Zien we elkaar natuurlijk nooit meer'', zegt Adriëlla.

,,Nou ja, we kunnen natuurlijk nog mailen'', zegt Loes praktisch.

,,Dat moet óók in het journaal komen hoor, dat het de laatste keer is'', zegt Adriëlla, ,,want anders denken de mensen dat we volgende week weer optreden.''