De charme van het exotisme

Ook in de Tour werpen de naderende Spelen van Athene hun schaduw vooruit. Nooit eerder had de olympische wegwedstrijd zo veel status in het profpeloton. ,,Wielrenners zijn er nu ook achtergekomen dat op de Spelen onsterfelijkheid te verdienen is.''

LE-GRAND-BORNAND - Vier jaar geleden reisde Erik Dekker nog als een veredelde toerist naar de Spelen van Sydney. Dekker had zich beter kunnen afmelden. Hij was na een superjaar lichamelijk opgebrand. De unieke olympische sfeer wilde hij echter niet missen. Belangrijke kandidaten om hem in de Nederlandse wielerafvaardiging te vervangen waren er toch niet. Geen zin.

Dekker kent sinds 1992 de bijzondere lading van de Spelen. In Barcelona behaalde hij destijds als amateur zilver. In Atlanta vier jaar later werd het wielrennen opengesteld voor profs. Dekker: ,,In 1996 hadden de Spelen helemaal geen status in het peloton. Het zei niemand wat. Maar het is natuurlijk wel iets. We zaten toen met een generatie die opgegroeid was met het idee dat olympisch wielrennen voor amateurs was. Nu zijn we acht jaar verder en nu wil iedereen erbij zijn.''

Op 14 augustus komen alle toprenners onder de Akropolis van Athene samen voor de wegwedstrijd. De Belg Van Petegem vindt de Spelen dit jaar belangrijker dan het WK. Freire wilde vooral de Tour rijden als voorbereiding op de Spelen. Hij vormt met Valverde en Astarloa de sterke Spaanse equipe. Petacchi was al in Athene om het parcours te verkennen, net als Dekker. Bettini zou de wereldbeker cadeau doen voor een olympisch goud. Alleen Armstrong ziet er geen heil in. Kort nadat hij in de Ronde van Stiphout volgende week voor 100000 euro zijn gezicht laat zien, neemt hij vakantie.

Bettini kwam in 2000 ook naar Sydney zonder grote doelen. Hij realiseerde zich daar dat hij iets aparts meemaakte. Het is de charme van het exotisme, zegt Bettini, om samen met renners uit Uruguay, Chili en Kirgizië op te stappen. ,,Het olympisch dorp is een magische plaats, zelfs voor wielrenners die toch heel wat gewend zijn. Sporters van allerlei rassen en culturen leven er samen, prachtig. Elke ontmoeting is een verrijking.''

Vooral in de traditionele wielerlanden genoten de Spelen weinig status. Er waren geen punten voor de wereldranglijst te verdienen en die bepalen in hoge mate de hoogte van het salaris. Dat was niets voor broodrenners. Nu hebben ze het voorbeeld van de renners uit landen als Australië, Amerika en de voormalige oostbloklanden. In Sydney stonden op het podium van zowel de tijdrit als de wegwedstrijd niet voor niets alleen maar atleten uit die landen. Ullrich, opgegroeid in de DDR met het idee dat alleen op de Spelen eeuwig prestige te verdienen valt, werd olympisch kampioen. Hij wil de titel verdedigen.

De opleving van het olympische gevoel in de wielersport is volgens Joop Alberda, chef de mission van de Nederlandse ploeg, vergelijkbaar met andere oude profsporten. ,,In het tennis zie je dezelfde ontwikkeling. Wielrenners zijn er ook achtergekomen dat op de Spelen onsterfelijkheid te verdienen is. Vroeg of laat kunnen het IOC en de UCI er niet omheen om ook punten als voor de wereldranglijst toe te kennen aan de Spelen'', meent Alberda.

Geld speelt even geen rol, straks in Athene. De criteriums hebben er onder te leiden. Vroeger moesten renners in de rondjes rond de kerk hun successen verzilveren. Nu zijn de basissalarissen zo hoog, dat dat niet meer noodzakelijk is. Nu geven mannen als Dekker en Boogerd de voorkeur aan de wereldbekerwedstrijden, waarin de olympische wegwedstrijd perfect is ingepast. Dat is dit jaar ook anders dan in het verleden.

Dekker en Boogerd reden, net als Bettini en veel anderen, in de Tour óók met de doelstelling om 'wedstrijdhardheid' op te doen voor de weken die volgen. In de heuvelachtige etappe van vandaag naar Lons-le-Saunier zullen ze wel naar boven komen. Bettini: ,,Op een WK telt alleen de titel, zo heb ik na mijn tweede plaats in Lissabon gemerkt. Een olympische medaille, van welke kleur dan ook, lijkt mij heel bijzonder.''