Pers uit Brazilië ontbreekt

Met de echte Goddelijke Kanaries wordt geldverdiend, de rest is niet interessant

Brazilië, nationaal voetbalelftal, pandemonium. Een voor de hand liggende combinatie. Een ANP-verslaggever tikte haar afgelopen weekeinde op en maandag stond het in Trouw.

De selectie van Brazilië traint deze zonnige dinsdagmiddag op het terrein van VV Emmen, pal achter het stadion waarin zij de groepswedstrijden speelt voor het WK voor spelers onder 20 jaar. Langs de kant vooral veel opgeschoten tienermeiden die de jonge sterren in spe bewonderen.

De afwezigheid van het leger Braziliaanse persmensen krijgt aanvankelijk een logische verklaring. Het gaat de dag voor het duel met Zwitserland om een besloten training.

Dat wil zeggen, iedereen is welkom behalve mensen met een persaccreditatie. Als de Tr o u w -verslaggever wordt verzocht zich te verwijderen, gebeurt dat met een verontschuldiging. ”Ik heb uw Braziliaanse collega net ook moeten wegsturen.''

Braziliaanse collega? Een? Jazeker. Dat lijkt wonderlijk, het blijkt normaal. Ricardo Setyon vertelt dat hij voor de zevende maal een WK onder 20 verslaat. ” En elke keer ben ik de enige Braziliaanse verslaggever. Slechts in 2001, toen het toernooi in Argentinië werd gehouden waren er meer.''

Setyon begrijpt de verbazing. Ja, de duels van Brazilië zijn live op tv te zien. Maar het commentaar wordt in de studio ingesproken. Er is geen geld voor jeugdvoetbal. Het enige wat telt zijn de echte Goddelijke Kanaries, die komende weken in Duitsland spelen om de Confederatie Cup. Daar zijn ze te vinden, die ruim honderd journalisten.

Het grootste voetballand, de kleinste persafvaardiging. Zelfs als we freelancer Setyon voor vier tellen, naar het aantal bazen dat hij bedient: een dagblad, een radio- en televisiestation en een internetsite. En dan is er nog de Japanse fotograaf die zijn foto's in Brazilië aanbiedt.

Brazilië, het land van de viervoudig jeugd-wereldkampioen, staat op de perslijst onder Panama, Canada en de VS, die ook zuinig vertegen woordigd zijn. Dit in contrast met het aantal geaccrediteerden uit Zuid-Korea (50), Japan (circa 80) en het rijzende voetballand China (80).

Ook in concurrerende Zuid-Amerikaanse voetballanden is de belangstelling groter: viervoudig winnaar Argentinië 20, Chili 15-20 en Colombia 10. Zelf het Afrikaanse landje Benin, voor het eerst op een eindronde vertegenwoordigd, heeft vijftien volgers afgevaardigd.

Het is een geldkwestie, zegt Setyon. ”Met ons topteam wordt geld gemaakt, de rest is niet interessant.” Ondanks zijn grote schare opdrachtgevers mijdt de Braziliaan de ' te dure' hotels. Hij vindt onderdak bij Nederlandse vrijwilligers of binnen de Braziliaanse gemeenschap.

Overdag vormen voetbalaccommodaties zijn werk- en verblijfplaats. Hij bezit geen laptop -computer en telefoonlijn in perscentra zijn zijn levensader. Die wordt in Emmen om vijf uur ' s middags onverbiddelijk afgesloten. Brazilië traint nog, maar het perscentrum gaat op slot.

Want laten we wel wezen, het blijft een jeugdtoernooi.