Internationale opinie

Europa is een oude, bedlegerige, blanke man

De terugkeer van Akbar Hashemi Rafsanjani

''De democratische hervormingswinden die door het Midden-Oosten jagen lijken de islamitische republiek Iran, aan de vooravond van de presidentiële verkiezingen, met een keurige bypass te hebben omzeild'', schrijft Sanam Vakil in de International Herald Tribune. ”Het is onwaarschijnlijk dat de uitslag van vandaag de dramatische verandering teweeg zal brengen waar de Bush-regering van droomt.ï Maar toch: een van de kandidaten is Akbar Hashemi Rafsanjani, die van 1989 tot 1997 president was. ï Als president had hij te kampen met enorme politieke druk na de dood van Ayatollah Khomeini en de economische puinhopen na de oorlog met Irak. In 2000 werd hij door meer hervormingsgezinde kandidaten overweldigend verslagen. Er gaapte plotseling een gat tussen demografie en democratie: 70 procent van de Iraanse bevolking is jonger dan 30 jaar en heeft geen herinnering aan de revolutie. Maar de pragmaticus Rafsanjani heeft zijn revolutionaire ideeën ingeruild voor doelstellingen die het nationale belang dienen. Toenadering tot de VS, nog steeds een groot taboe onder oud-revolutionairen, behoort bij hem tot de mogelijkheden. Economische liberalisering is een ander issue dat de kloof tussen hem en de klerikale apparatsjiks vergroot. Ook over nucleaire wapens en Israël is zijn positie gematigd. Als krachtige pragmatist is Rafsanjani de enige kandidaat die de conservatieve ideologen kan uitdagen en matigen.''

Valt er nog iets te leren van de zaak-Michael Jackson?

Een proces is geen zoektocht naar de waarheid, het is een wedstrijd.

En vaak een die geen winnaar voortbrengtï, schrijft kinderadvocaat Andrew Vachss in de New York Times.

''Laten we maar niet pretenderen dat de fanatieke belangstelling voor de zaak Michael Jackson een nieuwe, wereldwijde golf van zorg omtrent het beschermen van kinderen zal veroorzaken. De menigte die riep dat het hier om valse beschuldigingen ging roept nu al dat het een heksenjacht was. En de groep die beweert dat kinderen nooit liegen over seksueel misbruik betreurt hoe macht en privilege het wonnen van gerechtigheid.

Maar geen enkel woord staat voor verandering. Wat betekent de uitspraak in de zaak Michael Jacksonvoor de toekomst van de kinderbescherming in Amerika? Niks. De uitspraak onderstreept slechts een fundamentele waarheid: als het gaat om seksueel misbruik van kinderen, van publieke perceptie tot vervolging, dan is er niets veranderd. Helemaal niets.''