Rotterdam warmt zich aan haven

Rotterdam gaat de industriële restwarmte van de haven benutten voor de verwarming van huizen. Het project helpt ook om de uitstoot van kooldioxide te verminderen.

De energiemarkt is nog maar net geprivatiseerd en Rotterdam begint een nieuw nutsbedrijf. Het Warmtebedrijf gaat met industriële restwarmte uit de haven huishoudens voorzien van warmte. Vanaf volgend jaar worden vijftigduizend woningen en een nieuw ziekenhuis in Rotterdam-Zuid aangesloten op de energiebron. Uiteindelijk moeten in 2020 een half miljoen afnemers van Dordrecht tot het Westland en Den Haag profiteren van de duurzame energie.

Rotterdam loopt al sinds 1981 rond met plannen om industriële restwarmte te gebruiken. Dat het er nu pas van komt, wijt havenwethouder Van Sluis aan de Nederlandse marktomstandigheden. ,,In Scandinavië bestaan al jaren rendabele projecten op dit vlak. Nederland heeft lang gesurft op de gasbel. Deze energie is dan wel gratis, maar de infrastructuur is duur.''

De aanleg van de installatie voor de eerste vijftigduizend huizen kost 124 miljoen euro, waarvan 27 miljoen onrendabel. Daarvan neemt het ministerie van economische zaken 20 miljoen euro voor zijn rekening en Rotterdam 7 miljoen. Minister Brinkhorst noemt het benutten van restwarmte van groot belang om de luchtkwaliteit te verbeteren. Zijn ministerie trekt daarom in Dordrecht, Maassluis en Den Haag aan soortgelijke projecten. Volgens Van Sluis ontkomt Rotterdam niet aan duurzame energie gezien het recente veto van de Raad van State over de aanleg van de Tweede Maasvlakte vanwege de hoeveelheden stikstofdioxide en fijn stof in de lucht.

Door de eerste fase van het warmtenet vermindert de kooldioxide-uitstoot met 70000 ton per jaar. Dat is zes procent van de Nederlandse Kyoto-doelstelling. De restwarmte zal worden afgetapt van de olieraffinaderij van Shell in Pernis en de Afvalverwerking Rijnmond (AVR).

De abonnee van het Warmtebedrijf mag straks niet duurder uit zijn dan iemand met een cv-ketel. Gezien de uitputting van fossiele brandstoffen en de groeiende energievraag, maakt Van Sluis zich geen zorgen over de concurrentiekracht. ,,Door de stijgende energieprijzen wordt het zelfs aantrekkelijk voor de consument om over te stappen.''