Politieke crisis in Sri Lanka over verdeling van hulp

Het voornemen van de Srilankaanse president om samen te werken met de Tamil Tijgers bij hulpverlening voor tsunami-slachtoffers, heeft haar nu haar coalitie gekost.

Het Verenigd Volksbevrijdingsfront is uit protest uit de regering van Sri Lanka gestapt. Deze marxistische partij was, met 39 parlementsleden en vier ministers, een belangrijke coalitiepartner. De toch al nauwe basis van de regering is geslonken tot 89 van de 225 zetels in het parlement. Het betekent nog niet dat zij valt. Andere partijen zijn bereid het beleid van president Chandira Kumaratunga te steunen.

Het Volksbevrijdingsfront meent dat een overeenkomst met de Tamils de eenheid en soevereiniteit van het land bedreigt en in wezen een erkenning vormt van het doel van de Tamil Tijgers: een eigen staat.

President Kumaratunga wil juist met een akkoord over het verdelen van de hulpgelden de aanzet geven tot een vredesovereenkomst met de rebellen van de Tamil Tijgers, verenigd in de LTTE (Liberation Tigers of Tamil Eelam). Ze sprak onlangs zelfs van een 'gouden gelegenheid'. ,,De groep die met ons in oorlog was, heeft soepelheid betoond en wij moeten die gelegenheid aangrijpen en ook een beetje soepeler zijn'', zei zij tegen de krant Daily News.

In de jarenlange strijd tussen het leger en de Tamils zijn tot het bestand in 2002 naar schatting 65000 mensen gedood. De daaropvolgende vredesonderhandelingen geraakten haast meteen in een impasse. Wel lijken de Tamil Tijgers intussen bereid genoegen te nemen met een vergaande vorm van zelfbestuur in hun gebied.

De Tamils wonen veelal in het noorden en oosten van het land, waar de hulpverlening tot nu toe veel trager zou verlopen -hoewel ook in de rest van het land de kritiek groeit op het gebrek aan wederopbouw. Bij de tsunami, op 26 december vorig jaar, kwamen in Sri Lanka meer dan 30000 mensen om het leven. Een half miljoen werd dakloos. Sindsdien is er door het buitenland voor twee miljard dollar aan hulp toegezegd.

De Tamil Tijgers eisen al langer medezeggenschap over de verdeling van die hulp. Aanvankelijk zetten zij ook eigen middelen en mensen in en vertrok een hoge delegatie naar het buitenland om voor hun eigen regio's geld te vragen. Voor zover bekend leverde dat weinig op.

In een laatste poging het marxistische Verenigd Volksbevrijdingsfront nog binnenboord te houden, zegde Kumaratunga woensdag toe het hulpverdelingsplan aan het parlement voor te leggen. Zij besloot daartoe na overleg met de invloedrijke monniken en leiders van de andere politieke partijen. Maar ze gaf daarmee ook te kennen niet van haar voornemen af te willen stappen.