HOE een gehandicapt kind in crisis raakt

*Nebahat is een verstandelijk gehandicapt meisje dat woont in de omgeving van het Brabantse Uden. Zij is een Afghaanse vluchtelinge; haar naam is gefingeerd omdat haar moeder zich schaamt voor de crisissituatie waarin haar gezin verkeert.

Nadat Nebahat, haar moeder en haar zusjes uit Afghanistan vluchtten, kwamen zij terecht in een asielzoekerscentrum in Nederland. Er kwam passende zorg voor het gehandicapte meisje, dat ernstige gedragsproblemen vertoont. Die uiten zich bijvoorbeeld in agressie naar haar moeder en zusjes, en in het kapotmaken van spullen. Toen het gezin een verblijfsvergunning kreeg, moest het van de ene op de andere dag een woning accepteren in de onbekende provincie Brabant. In een vreemde omgeving, ver van kennissen die hen ondersteunden en ver van de zorg die Nebahat kreeg in de nabijheid van het asielzoekerscentrum.

En nu kan het gezin niet de benodigde zorg krijgen. Thuis wordt de situatie onhoudbaar, de gedragsproblemen en agressie van Nebahat nemen ernstige vormen aan. De moeder voelt zich onmachtig en kan de zorg voor Nebahat niet meer aan. De zusjes doen wat ze kunnen, maar de situatie van het meisje verslechtert zienderogen.

De sociaal pedagogische dienst van Noordoost-Brabant probeert naar oplossingen te zoeken, maar loopt tegen de cliëntenstop bij (onder andere) zorginstelling De Trimaran aan. De Trimaran zou Nebahat de intensieve zorg kunnen geven die zij nodig heeft, als daar tenminste geld voor zou zijn. Dat is er niet, dus moddert het gezin voort.