Veilingbedrijven ruiken geld in verlaten bouwputten

Aannemers met grote projecten in verre buitenlanden laten vaak bouwwerktuigen achter na een klus. Veilinghuizen zien daar wel brood in en organiseren wereldwijd veiligen, zoals vandaag in Amsterdam.

AMSTERDAM - ,,Amsterdam is in Europa de beste plek om een veiling te organiseren”, zegt Frank Gielen, directeur verkoop Europa van het Amerikaanse veilingbedrijf World Wide Auctioneers (WWA). ,,De handelaren die op een veiling afkomen, zijn 's avonds op zoek naar vertier.”

Op het Westpointterrein bij de Amsterdamse Amerikahaven worden vandaag bij opbod 500 constructie-, bouw-en transportmiddelen verkocht. Bulldozers, graafmachines, vrachtwagens, hijskranen en motorfietsen wisselen als het goed is van eigenaar. Aannemers als BallastNedam raken op deze manier simpel hun materieel kwijt, dat overbodig is geworden als een klus is afgerond maar nieuwe contracten nog niet zijn gesloten.

Het is voor het eerst dat WWA een veiling in Amsterdam houdt. De Amerikanen hopen bij een geslaagde veiling hun tenten vaker op te slaan in Amsterdam. ,,Wij werken al samen met een Nederlands stuwadoorsbedrijf, dat we-reldwijd zwaar materieel verscheept.” De kapitaalgoederen worden onder meer aangevoerd uit de bouwputten in het MiddenOosten en Oost-Azië. WWA organiseert nu 15 veilingen wereldwijd: niet alleen in de VS en Amsterdam, ook in Doebai, Jakarta, Manila en Guangzhou brengen de Amerikanen de vraag naar machines samen met het aanbod.

Het kostje van de veilingmeester is gekocht. Het bedrijf is met een omzet van 120 miljoen dollar per jaar ,,het grootste industriële veilinghuis onder de kleintjes” in Amerika. Gielen: ,,Veilinghuizen zijn vooral in de Verenigde Staten in opkomst, voortgestuwd door internet.” WWA kent een jaarlijkse omzetgroei van 50 procent. De grootste concurrent van World Wide, het Canadese Ritchie Brothers, haalt een omzet van 1,5 miljard dollar.

Hoewel de veiling een van de oudste methoden is om prijzen vast te stellen, is de rol van het web groot, zegt Gielen. ,,Door internet worden vraag en aanbod beter dan ooit gekoppeld.” Een gevaar voor de veiling-bij-opbod is de elektronica echter niet. Integendeel. ,,Internet ondersteunt ons. Een handelaar kan nu van tevoren goed zien wat voor machines wij in de verkoop hebben staan, maar meer dan een 'redelijke indruk' zal hij niet krijgen. Die mensen willen de spullen toch zien. Het is een slag mensen dat graag reist en overal ter wereld liefst zelf de sfeer opsnuift.”

De veiling is daarmee, gezien de populariteit, de paardenmarkt van de toekomst.

Maar fabrikanten bekijken de veilingen met argusogen. De handel in gebruikte goederen bemoeilijkt immers de verkoop van gloednieuwe spullen. Zo voorspelde een Amerikaans onderzoek dat dit jaar 23 procent van de Amerikaanse aannemers enkel en alleen gebruikte machines zou aanschaffen. Deze voorzichtigheid is kenmerkend voor ondernemers die vanwege de conjunctuur het liefst de kat uit de boom kijken.

De veilinghuizen hebben zodoende de wind in de rug.

,,Slechts 4,5 procent van de wereldwijde machinehandel wordt op het ogenblik op veilingen afgewikkeld. De rest is businesstobusiness, waarbij moet worden geadverteerd”, stelt Gielen. De markt voor gebruikte machines is zeer gefragmenteerd; hoeveel er precies omgaat, is een slag in de lucht, tussen de honderd en driehonderd miljard dollar. Niet alleen rijdend materieel wordt geveild, maar installaties uit allerhande industrieën.

Gielen: ,,Het mooie is dat ons succes niet afhankelijk is van de economische omstandigheden.

Er is altijd wel ergens op de wereld een markt die in opkomst is.” Over het belangrijkste nadeel van een koopje op de veiling hoor je de manager niet: over gebruikte wagens ontbreekt vaak goede informatie. Een veilinghuis is uiteindelijk geen dealer.