Terrasje pakken voor rolstoeler niet simpel

Hallo!”, zwaait Maarten Meulendijks vanuit zijn rolstoel naar een jonge serveerster van café Dantzig. ”Hallo. Mag ik u vragen hoe ik binnen kom?” Vanachter een muurtje kijkt ze hem vragend aan. Haar ogen weerspiegelen het dilemma: hoe komt een rolstoeler drie simpele traptreden op?

Meulendijks probeerde het via de zijdeuren, maar portieren weerden hem vanwege een belangrijke bijeenkomst in een aangrenzend gebouw. Nu staat de rolstoeler verbouwereerd voor de drie treden. ,,In een slecht humeur was ik allang weggeweest.”

Een terrasje pakken is voor rolstoelers geen eenvoudige klus. Trappetjes, drempels, nauwe deuren en onaangepaste toiletten maken horecabezoek tot een weloverwogen expeditie die pas na veel voorbereiding ondernomen kan worden. Daarbij is op goed geluk een leuke plek zoeken voor rolstoelers minder eenvoudig. Ontspanning wordt zo al snel planning en stress.

”Die rolstoel is je benen”, zegt Meulendijks, die lijdt aan een zeldzame spierziekte. ”Je leeft erin. Alles bestaat een halve meter hoger dan jij. Je kunt niet zonder die stoel, maar wil niets liever kwijt.”

Meulendijks nipt aan zijn koffie. Vanaf het terras van café Dantzig, dat hij met veel omwegen bereikte, kijkt hij uit over de zonovergoten Amstel. Zijn rolstoel staat laag, zodat Meulendijks precies onder de tafel past. Op een houten steunplank rusten zijn voeten. ”Ik ben graag onder de mensen”, zegt hij. ”Ik geniet van ze. Ik geniet van het weer en het eten. Ik ontspan en kom tot rust.”

Maar Meulendijks zit niet zomaar in de zon. Hij keurt het café op toegankelijkheid van bijvoorbeeld het terras, de bar en het toilet, maar ook op service, prijs en kwaliteit. Zijn oordeel komt in de IENS-rolstoelgids, een gids met rolstoeltoegankelijke horeca over het hele land. De gids wordt opgesteld volgens het vertrouwde IENS-concept: de bezoeker keurt. Rolstoelers bepalen zelf waar ze gaan tafelen en sturen hun mening naar IENS, dat de oordelen op internet publiceert en bundelt in een gids. Van rolstoelers, voor rolstoelers.

IENS maakt de gids in samenwerking met het Rode Kruis. ”Gehandicapten zijn twee keer zo vaak eenzaam als de gemiddelde Nederlander”, zegt Cees Breederveld, directeur van het Rode Kruis. ”Dat komt door sociale en fysieke blokkades. Contact tussen gehandicapten en niet-gehandicapten loopt soms wat onwennig. Want hoe moet je je gedragen? Daar besteedden we vorig jaar aandacht aan. Fysieke blokkades vergroten het isolement. Die willen we omzeilen, door een gids te maken met toegankelijke horec a .”

In de IENS-rolstoelgids komen ongeveer 500 restaurants, gelegen door het hele land. De gids, die medio 2006 verkrijgbaar moet zijn, gaat ongeveer 300 pagina's tellen.

”Rolstoelers zijn zo geen patiënten”, zegt Simone Brummelhuis, directeur van IENS, ”maar culinaire kenners. Rolstoelers beschrijven waar ze wel gemakkelijk en lekker kunnen eten, niet wat er allemaal mis is in culinair Nederland. Dat geeft de gids een positieve toon.”

Meulendijks neemt een laatste slok koffie. ”Het idee is leuk, heel leuk. Ik ga zeker een paar goed beoordeelde plekken proberen.”