Geen bridge bij 75-jarig jubileum

Dit weekend is het dan eindelijk zo ver, het 75-jarig bestaan van de NBB wordt met een groots feest op Papendal gevierd. Er wordt stevig uitgepakt. Op zondag 22 mei staat voor de genodigden vanaf 13.15 uur de koffie klaar, daarna zijn er toespraken van Armand Trippaers (voorzitter NBB) en Erica Terpstra. Ook wordt er opgetreden door Hans Kreijns en Berry Westra en het cabaret Dubbel Fout. Er wordt afgesloten met een barbecue. Opvallend is dat er een dagje niet gebridged wordt.

Een mooie gelegenheid om een paar spellen uit de oude doos te halen. Dan komen we onvermijdelijk terecht bij één van de markantste figuren die het Nederlandse bridge heeft voortgebracht, Bob Slavenburg. Hij werd in 1917 in Rotterdam geboren als zoon uit een vermaard bankiersgeslacht. Bij zijn overlijden, in 1981, schreef Herman Filarski (1913-1982) onder meer deze oorlogs-anekdote over hem (ze hadden elkaar in Berlijn leren kennen, waar beiden ondergedoken waren).

,,Zijn moed en brutaliteit grensde toen al aan het ongekende. Ik was een ochtend bij hem op bezoek toen er werd aangebeld. Bob deed open en een of andere 'Block-führer' begroette hem met: 'Heil Hitler'. 'Guten Morgen' antwoordde Bob Slavenburg en de figuur tegenover hem herhaalde kwaad: 'Ich sage Heil Hitler!' Bob onverstoorbaar: 'Und ich sage Guten Morgen'. De woede van de nazi liep op tot kookpunt en Bob legde uit: 'Ich bin Auslünder, deshalb sage ich Guten Morgen'. De man werd zo woedend dat hij wilde proberen Bob aan te vallen, maar daarmee was hij toch aan het verkeerde adres - Bob haalde iets eerder uit en sloeg de kerel knock-out tegen de grond. Wel wetend dat hij dit moeilijk verantwoorden kon ging hij onmiddellijk in de volgende aanval: op naar een 'Polizei-Amt' om de hoek. Later vertelde men mij dat hij zich daar verontwaardigd beklaagd had over het feit dat hij door iemand was beledigd en aangevallen! Tot onuitsprekelijke verbazing van iedereen gebeurde er weinig, wel werd hij nog een keer verhoord, maar daarmee was de zaak af. Het zou niet de laatste keer zijn dat zijn grote persoonlijkheid het won van welke autoriteit ook waarmee hij het aan de stok kreeg.''

Ook op bridgegebied zijn er talloze mooie verhalen van hem. Deze komt uit 1947, tijdens een interland wedstrijd tegen Frankrijk (zie diagram 1) en sluit naadloos aan op het oorlogsverhaal.

Aan de ene tafel waren Kater-Polak als OW niet verder gekomen dan 6, plus één gemaakt. Aan de andere tafel, met Kooiman noord en Slavenburg zuid, gebeurde er dit:

West Noord Oost Zuid

1 1!!!

dbl pas pas 2

dbl 2 pas ...pas!!!

pas

Slavenburg toverde een psyche van 1 uit de hoge hoed, wetende dat hij altijd naar klaveren kon vluchten. In eerste instantie deed hij dat ook, maar toen zijn partner nietsvermoedend naar 2 corrigeerde, vermoedde Slavenburg dat noord op 3 ook wel eens naar 3 kon bieden. In arren moede besloot Slavenburg op de blaren te gaan zitten en paste hij op 2.

Gelukkig hadden OW ook niet helemaal in de gaten wat er aan de hand was. West kwam uit met A, speelde ook de heer en daarna toch maar de vrouw, waar zijn partner de boer, tien en negen onder moest gooien. Hierna speelde west 10 na voor de heer in de dummy. Slavenburg kon nu met de 8 de vijf van west trekken, waarna hij nog zeven klaverenslagen maakte. Zo ging 2 contract in plaats van acht down!

Aan Slavenburg hebben we ook de Dutch squeeze te danken. Het spel kwam voor tijdens het Sunday Times toernooi en ging destijds de hele wereld over (zie diagram 2).

Door interventie van OW was Slavenburg (zuid) opgedreven tot 5, waartegen west met schoppen uitkwam. Met drie verliezers (in schoppen, ruiten en klaveren) zag 5 er kansloos uit. Slavenburg probeerde H voor de aas van oost die schoppen naspeelde, getroefd door Slavenburg, die meteen zijn singleton ruiten uit de hand speelde. West was op zijn post en nam met de aas en speelde weer schoppen getroefd door zuid. Op HV kon de leider weliswaar twee klaveren weggooien, maar dan nog bleef er een klaverenverliezer over. Daarom speelde Slavenburg al zijn troeven uit en liet HV onbereikbaar achter in de dummy. Met nog één troef te gaan was dit de positie (zie diagram 3).

Slavenburg speelde zijn laatste troef. Wat zou u als west weggooien? En als oost?

Zowel west als oost was er rotsvast van overtuigd dat zuid nog een ruiten zou hebben en daarom hielden beide tegenspelers hun ruitenkleur in tact en beiden zetten derhalve hun klaverenhonneur sec! Toen Slavenburg A sloeg, vielen daar V en H onder, waarna Slavenburg de laatste drie slagen maakte met B97.