Nederlandse kledingimporteurs raken nog niet in paniek door de dreigende exportbeperkingen voor textiel uit China. Maar leuk is het vooruitzicht niet.
,,Welnee, de markt wordt helemaal niet overspoeld door Chinees textiel'', zegt Edwin Fafié van C & A. Eurocommisaris Mandelson (handel) mag dan noodmaatregelen hebben aangekondigd om de toestroom van goedkope Chinese textiel naar Europa te beperken, de bekende modeketen doet niet merkbaar meer zaken met China sinds de wereldwijde handelsquota op kleding in januari wegvielen. ,,Zo snel gaat dat niet'', zegt Fafié. Wel is China al jaren C & A's grootste leverancier: 20 procent van de kleding komt er vandaan. Op de tweede plaats staat Italië, met 10 procent, gevolgd door Roemenië met 7 procent. India en Bangladesh nemen respectievelijk bijna 6 en ruim 3 procent voor hun rekening.
Op welk productieland de keus valt, hangt volgens Fafié van het kledingstuk af. ,,China levert vooral basic bulkproducten. Sokken, T-shirts, daar zijn ze goed in.'' Orders vanuit China plaatst C & A ruim van tevoren, omdat het enkele weken duurt voordat de spullen per boot in Europa arriveren. ,,Aan simpele T-shirtjes is ook volgend jaar zomer weer behoefte, dus bestellen we die nu alvast.'' Kleding met een ingewikkelder productieproces, zoals kostuums en blouses, koopt C & A dichter bij huis in, vooral in het voormalige Oostblok. ,,Daar zetten we voor de kortere termijn orders weg, afhankelijk van het modebeeld van het moment.''
Fafié kan de gevolgen voor C & A van de dreigende exportbeperkingen nog niet goed overzien. Hij wil slechts kwijt dat ,,het altijd vervelend is als er beperkingen worden opgelegd aan de vrije handel''.
Textieldiscounter Zeeman, ook een afnemer van Chinese kleding, maakt zich weinig zorgen over de aangekondigde ingrepen. ,,We verkopen ook veel shirtjes uit India en Bangladesh, dus eventuele Europese maatregelen zullen op onze prijzen of verkoopcijfers geen effect hebben.''
Ook kleinere confectiegroothandels in het World Fashion Centre in Amsterdam hebben China ontdekt als handelspartner. Bibian van Huijstee van Slippely Knitwear haalt een deel van haar aanbod uit Hongkong. ,,Chinezen zijn harde werkers, en leveren goede producten af.'' Haar Portugese, Turkse en Italiaanse textielfabrikanten zal ze echter nog niet afdanken. ,,We willen niet afhankelijk zijn van één fabrikant.''
Volgens importeur Marco Draijer van YaYa Fashion wordt de markt wel overspoeld door Chinees textiel. ,,Maar dat heeft niets te maken met het opheffen van de quota.'' Sommige Chinezen nemen het niet zo nauw met de Europese regelgeving, zegt Draijer, en dumpen sinds een jaar of vijf goedkope kleding op de Europese markt. ,,Winkeliers die huur en personeel moeten betalen, kunnen niet concurreren met het spul uit China dat op de markt ligt voor een paar euro.'' Brussel zou zich met die dumppraktijken moeten bezighouden, in plaats van nieuwe exportbeperkingen op te leggen, vindt hij.
,,Als de Europese Commissie toch beperkingen instelt, laten ze dan in elk geval rekening houden met onze lopende orders'', zegt Han Bekke van Modint, de brancheorganisatie voor kledingleveranciers en importeurs. Partijen kleding die door tussenkomst van Brussel in China blijven liggen, betekenen een enorme schadepost voor de Nederlandse ondernemer. De maatregelen zijn volgens hem slechts een adempauze, aangezien de overgangsperiode waarin de Europese Commissie kan ingrijpen, geldt tot 2008. ,,Daarna zal China zich alsnog ontwikkelen tot grootste textielexporteur. Dat hou je niet tegen.''
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.