Zwolse kerk strijdt voor homostandpunt

De christelijke gereformeerde kerk in Zwolle is berispt voor haar te liberale homostandpunt. De kerk tekende beroep aan. Gisteren was de uitspraak, die stil wordt gehouden. Het ligt te gevoelig.

Na een 'zeer langdurige en zorgvuldige bezinning' besloot de kerkenraad van de Zwolse christelijke gereformeerde kerk in januari 2003 dat 'integer samenlevende homofiele zusters en broeders' volwaardig gemeentelid kunnen zijn. Gevolg van deze beslissing: homo's mogen deelnemen aan het heilig Avondmaal.

Een echtpaar uit de Zwolse kerk legde zich niet neer bij dit besluit en tekende bezwaar aan bij de classis (regionaal kerkbestuur). Die tikte de kerk flink op de vingers en droeg haar op het homostandpunt te herroepen. De kerk weigerde dat te doen.

,,Het gaat rechtstreeks om mensen en om een verschillende uitleg van de Bijbel'', lichtte de kerkenraad toe in een brief aan de gemeenteleden.

De Zwolse kerkenraad denkt dat het goed is om over die verschillende uitleg 'in steeds breder verband door te spreken'. Gisteren legde de kerkenraad de kwestie in Leeuwarden voor aan de Particuliere Synode van het Noorden, het op een na belangrijkste bestuursorgaan binnen de christelijke gereformeerde kerken.

Het homostandpunt van de Zwolse kerk tekent de tendens in de christelijke gereformeerde kerken dat 'homofiele gevoelens' niet meer per definitie worden veroordeeld. Maar de kerk is sinds jaar en dag verdeeld.

Aan de ene kant bevinden zich de reformatorisch georiënteerde leden, aan de andere kant de evangelischer ingestelden. De eersten houden bijvoorbeeld strikt vast aan uitsluitend mannelijke ambtsdragers, de laatsten staan opener voor -geleidelijke- vernieuwingen.

De christelijke gereformeerde kerk van Zwolle is evangelisch en vernieuwingsgezind. In de afgelopen jaren nam de kerk initiatieven als het grootschalige (jeugd-)praise-evenement GOD-Fashion en laagdrempelige Ontmoetingsdiensten. De gemeente heeft inmiddels bijna 2500 leden.

De verschuiving in het denken over homoseksualiteit in evangelisch-reformatorisch Nederland is ook merkbaar bij de EO, die veel christelijke gereformeerden onder zijn leden telt. In de jaren tachtig meende de omroep nog homo's te kunnen genezen. Graag werd er verwezen naar de organisatie Evangelische Hulp aan Homofielen (EHAH).

'Homofilie' was in de evangelische visie een neurose en (soms) ook een macht van de duivel. Bijna twintig jaar later zei EO-coryfee Andries Knevel in een interview met Opzij: ,,Ik zie homoseksualiteit niet meer als een afwijking en ik denk ook niet meer dat het te genezen is. Maar hoe we daar mee verder moeten, weet ik nog niet, we zitten nog in een periode van bezinning.''

Om er later aan toe te voegen: ,,Is homoseksualiteit, beleefd in liefde en trouw, niet een vorm van seksualiteit die je zou moeten aanvaarden?''

,,God houdt ook van homo's en lesbiennes'', vatte EO-directeur Ad de Boer het nieuwe standpunt samen. Maar het praktiseren blijft een moeilijk punt.

,,Homo's mogen nu zijn wie ze zijn. Het dóén blijft een vraagteken'', zei Cees Meynen van de Evangelisch Charismatische Vieringen (ECV) vorig jaar in Trouw. Meynen is sinds 1999 betrokken bij de maandelijkse 'roze vieringen' voor evangelisch-reformatorische homo's in de Keizersgrachtkerk in Amsterdam.

Homo's hoeven van de ECV niet celibatair te leven. ,,God aanvaardt je zoals je bent. Hoe je verder je leven invult is aan jou.''

Volgens Meynen is behoudend christelijk Nederland bezig homoseksualiteit 'bespreekbaar' te maken. ,,Dat was tien jaar geleden ondenkbaar.''

Predikant Arjan Hilbers van de Zwolse christelijke gereformeerde kerk wil de reactie van de particuliere synode (en de consequenties daarvan) op het homostandpunt van zijn kerk nog niet openbaar maken. Eerst wil hij de gemeenteleden op de hoogte brengen. ,,De zaak ligt bijzonder gevoelig.''