Finale én Europees ticket voor Willem II

Na bemoedigende stapjes voorwaarts stokte de hernieuwde ontwikkeling van Ajax in Tilburg, waar het zich gisteravond ernstig tekort deed. Willem II kon zich verwonderd een ongerijmde beloning verschaffen.

De Brabantse ploeg gaf een kleurloos seizoen een ongedachte wending door Ajax de pas naar de bekerfinale af te snijden (1-0), én zich daarmee al te verzekeren van toegang tot het Uefa Cup-toernooi. De jubel kon echter pas losbarsten nadat Ajax zich hevig in de vingers had gesneden, ten teken bovenal dat ingrijpende effecten uit het voorgaande tijdperk zich niet eenvoudig laten verdrijven.

Ajax, dat aanvankelijk volgens de principes van de nieuwe trainer Blind gevarieerd ten strijde trok, liet zich ook door achteloosheid van de wijs brengen. Zoet was daarna het vervolg voor Willem II, dat PSV op 29 mei in de finale treft, maar dat op basis van vaak flets spel nauwelijks recht heeft op het voorrecht van Europees voetbal dat het in de schoot kreeg geworpen.

In het stadion waar Blinds voorganger Koeman vorig najaar met drastische ingrepen zijn verblijf in Amsterdam met, naar later bleek, enkele maanden verlengde kon Ajax slechts in niet afdoende mate voldoen aan de wensen van zijn nieuwe coach. Niet voor het eerst ging zichtbare vooruitgang in balbezit gepaard met hinderlijke nalatigheid. Evenals zondag in De Kuip tegen Feyenoord bleef dat niet zonder (toen nog herstelde) nadelige gevolgen.

Aan het einde van de eerste helft kon Willem II de leiding nemen, en Ajax mocht zich dat gezien het steriele Brabantse verweer voordien ten zeerste aanrekenen. Na een hoge voorzet van Ceesay belandde de bal bij de verste paal bij de onopgemerkte Caluwé, die beheerst afrondde (1-0). Op identieke wijze was Feyenoord-spits Kuijt zondag aan de aandacht ontsnapt van de Ajax-defensie.

Het zijn dergelijke onachtzaamheden die voorlopig aanleiding geven om de ontwikkelingen in het spel van Ajax met enige reserve te beschouwen. Gisteren manoeuvreerde Ajax zichzelf in een ongerieflijke positie door het verdienstelijke combinatiespel niet te verzilveren.

Op het middenveld, waar de balans bij Ajax enigermate leek hervonden, lieten de schuchtere Brabanders zich danig in het nauw drijven. Bovendien mocht Heitinga op de rechterkant als vervanger van de geblesseerde Trabelsi bij voortduring zijn gang gaan. Aan onder meer zijn gebrekkige voorzetten en de te ver doorgevoerde hang naar schoonheid van spits Babel was het te wijten dat Ajax de verhoudingen niet tot uitdrukking kon brengen.

De actieve Sneijder (tweemaal) en De Jong, met een kopbal, stuurden de bal naast het doel, waarna de plotselinge treffer van Caluwé het Amsterdamse ritme verstoorde. Maxwell haakte af na een pijnlijke landing in een duel met Wau, en Ajax bood Blind stof tot nadenken -vooral toch weer over de mentale weerstand- met een verval, waarmee Willem II in het begin van de tweede helft moed én twee kansen voor Ceesay en Redan werd geboden.

Daarna was het de moed der wanhoop die Ajax dreef, en Blind spits Charisteas deed oproepen. De Griekse invaller was prompt dicht bij een doelpunt dat miraculeus werd verhinderd door doelman Moens en verdediger Van der Struijk, die een herkansing van Pienaar op de doellijn met het hoofd pareerde. Toen Charisteas vervolgens nogmaals door Moens werd gedwarsboomd en Mitea de bal voor open doel op de lat tilde tekende zich de ontknoping af die luid werd bejubeld in Tilburg, waar Ajax toch weer met dit seizoen al zo vaak vertoonde hangende schouders afdroop.