Bidden voor Flevo: 'het helpt echt'

Bijna 10000 jongeren bezochten dit weekeinde het Flevofestival. Onder hen een groep met zeven Libanezen. ,,Wat is hier christelijk aan?''

De sjiitische Sara El Dallal vindt Nederland saai. Op weg naar Liempde in Noord-Brabant kijkt ze uit het raampje naar de polders die langsglijden. Ze zegt: ,,In Libanon heb je alles: bergen met sneeuw en strand. En er gebeurt altijd wel wat. Thuis dans ik bijna elke dag, er is overal muziek''.

Ook Khalil Chamseddina, soenniet vindt Nederland monotoon. ,,In Libanon is iedereen anders. De helft moslim, de andere helft christen.'' Ze geven een cd-tje door naar voren. Op weg naar het Flevofestival zingen ze Libanese liefdesliedjes.

Een groep Libanezen jongeren brengt een tegenbezoek aan protestanten in Noord-Holland, die twee jaar geleden bij hen te gast waren. Het gezelschap is divers: een sjiitische en een soennitische moslim, een oosters orthodoxe, protestantse en katholieke christen, een Druus en een agnost. Ze zijn niet gewend zo veel met elkaar op te trekken. Libanon is sterk verzuild.

De Nederlandse deelnemers zijn minder sterk vertegenwoordigd. Drie jongens uit de Protestantse kerken in Nederland gaan mee. Twee van hen waren in 2002 met de uitwisseling in Libanon.

Op Flevo zien de Libanezen wat de christelijke jeugd in Nederland doet. Een straat met kraampjes, podia en tenten voor kerkdiensten, muziek en theater. De stichting The Crown organiseert het festival, dat van 12 tot 15 augustus bijna tienduizend jongeren trok. De stichting bestaan uit acht dertigers met wortels in Youth for Christ, die tot 2002 Flevo organiseerde. De stichting wil 'jongeren op een feestelijke en ongedwongen manier de gelegenheid bieden om zelf te ontdekken wat de essentie van het christelijk geloof is'. ,,Flevo draait om Jezus Christus. Zijn leven en boodschap komen op verschillende creatieve en artistieke manieren binnen het festival terug.''

De Libanezen staan stil bij de enorme stand van de Koninklijke Marine, die het festival sponsort. ,,Wat is hier christelijk aan,'' vraagt er een. ,,Religieuzen hebben soms twijfels over het leger'', zegt Marine-voorlichter Joël Visser. ,,Wij vertellen dat we niet alleen maar mensen doodmaken.'' Religie speelt geen rol bij de marine, zegt hij. ,,Wij helpen elkaar wel altijd.'' Vanmiddag is er een stunt met een helikopter. Het boeit de flevo-bezoekers niet echt, ze zijn er vooral voor de muziek, de kerkdiensten en elkaar.

Vervolgens zien de Libanezen enkele Israëlische vlaggen voor de stands van twee christelijke pro-Israël groeperingen hangen. ,,Waarom halen ze altijd de politiek bij de religie'', vraagt Awar emotioneel. Hij gaat in discussie maar vindt dat met de vertegenwoordiger van de twee groeperingen geen gesprek te voeren is. ,,En waarom hebben de christelijke Palestijnen hier eigenlijk geen stand'', vraagt hij.

's Middags zouden de Libanezen aan het Midden-Oosten debat van Kerken in Actie deelnemen. Dat willen ze niet, omdat ,,het bij de wet die de Syriërs de Libanezen opleggen verboden is om met Israëli's te praten''.

De katholieke Libanees vraagt zich tussen de kraampjes en bands af wat het hippe festival eigenlijk met het christendom te maken heeft.

Dat is wel duidelijk in de gebedstent. ,,Daar bidden we 24 uur per dag voor het festival'', zegt de zestienjarige Inge Westerhof, die net vier uur gebeden heeft. ,,Het helpt echt: op het festival gaat weinig mis. En het is toch fijn vier uur bij God. En als het niet lukt, bidt je een paar minuten voor het bidden, dan gaat het weer beter.''

Een tent verder luistert de groep met de Libanezen naar de muziek. ,,Zulke festivals hebben wij ook in Libanon. Maar niet religieus.'' Religie in Libanon kan niet zo openlijk tentoongespreid worden. Dat moet voorzichtiger.

De cultuurkloof blijft. ,,Het lijkt wel of hier alleen mensen met blond haar en blauwe ogen zijn,'' zegt Khalil. Djala vult aan: ,,Bij ons is er altijd diversiteit. Dat kan in Libanon. Hoewel we het nooit eens zijn bestaat alles in vrede naast elkaar.'' Jacco Klootwijk, die vorige keer in Libanon was, weet wel beter. ,,Je kan daar niet over religie praten. Het zijn eilandjes naast elkaar''.

,,Het was wel even zoeken wie nu wie was, zegt Dirk-Jan Joor uit Zaandam op de terugreis. ,,De Libanezen kleden en gedragen zich eigenlijk allemaal hetzelfde. Het was echt zoeken: wie is nu moslim en wie nu christen?''