Haar moeder was al meer dan acht jaar dement. Gaandeweg herkende ze niemand meer en werd ze steeds meer een kasplantje. 'Dit is toch zinloos', sprak de dochter. Ik was het erg met haar eens. De dementie maakt dat je maar wat rondloopt in dit leven en flarden van zinnen spreekt, die doorgaans kant noch wal meer raken. Ik kan geen mooie woorden bedenken als de vraag naar de zin van een dement leven op me af komt. Doorgaans zwijg ik dan maar een beetje.
Maar ik verbreek de stilte als zo'n dochter vervolgens concludeert dat je dan eigenlijk euthanasie... Want dan is er naar mijn mening sprake van een denkfout. Zinloosheid hoeft niet automatisch te betekenen dat er gestopt moet worden met leven. Ik ken te veel mensen die -in elk geval in mijn beleving- een weinig zinvol leven leiden. Of dingen doen die wel heel erg zinloos zijn. Maar niemand zal erover piekeren om ze een euthanasie-voorstel te doen. Laat ze lekker doorgaan met hun onzinnige leven. Wie het demente leven wil beƫindigen zal dus naar een ander argument moeten zoeken.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.