Zuivere motieven?

Mijn ervaring met de dementie van mijn Moeder (overleden in 1985) is dat ze in haar dementieperiode (wanneer begint die periode?) zowel goede als slechte momenten had. Wij als kinderen denken dat de moeilijkste periode was toen ze merkte dat deze ziekte zich bij haar openbaarde.

Gedurende haar periode van dementie gaf ze soms duidelijk blijk het naar de zin te hebben. Er waren ook perioden dat stilte en somberheid overheersten.

Zo heeft ze enkele jaren geleefd. Een hartfalen heeft eerst nog geleid tot intensive care verpleging. Achteraf gezien was het beter geweest haar toen te laten sterven.

Naar mijn mening is euthanasie bij dementie een plicht als nabestaanden ervan overtuigd zijn dat de dementerende ondraaglijk en uitzichtloos lijdt en betrokkene in zijn heldere periode heeft verklaard in zo'n situatie euthanasie te willen. Het moeilijke is te beoordelen of de motieven van de nabestaanden zuiver zijn. Dat wil zeggen: of hun mening gedragen wordt door liefde dan wel (ook) door eigenbelang.