Fragment

Germaine Groenier: Uiteindelijk kwam er een papier bij mij, werd onder mijn neus geduwd, met een naam en het probleem zo'n beetje en dan kreeg ik dat aan de telefoon.

Felix Meurders: En dat klonk ongeveer zo:

'Groenier: Met Germaine Groenier, vertel het eens.

Beller: Ja, mijn man die wil dus dat ik zijn penis in mijn mond neem.

Groenier: Ja.

Beller: Nou en ik vind dat heel moeilijk om te doen en daar maakt hij nogal een probleem van, want hij wil het gewoon ontzettend graag.

Groenier: Hm-hm.

Beller: En nou weet ik eigenlijk niet hoe ik dat op moet lossen, want je krijgt er soms gewoon een beetje ruzie om, van jij wil niks en nou ja zulke dingen dus. Groenier: Hmm.

Beller: Ik eh ja, ik weet het niet hoor, ik ben er een beetje afkerig van.

Groenier: Hm-hm.

Beller: En nou, ik vind het ook griezelig als die dus klaarkomt zeg maar en je krijgt dat sperma in je mond.

Groenier: Hm-hm.

Beller: Nou, ik weet niet, ik vind het een beetje vies. Ik weet eigenlijk niet hoe ik er mee aan moet, moet je het uitspugen of of wat moet je er eigenlijk mee doen? Ik vind het best moeilijk.'

Meurders: Tot zover. De goede raad hebben we nooit gekregen. Eigenlijk zei je niet veel meer dan: hm-hm.

Groenier: Ja, weet je waarom, Felix? Omdat ik, bij God, vaak geen antwoord wist. Dus, ik luisterde maar en meestal kwamen mensen dan zelf op het idee van wat ze zouden moeten doen.