Kibet en Kiplagat heersen

SOEST - Twee uit Kenia afkomstige atleten zetten op oudejaarsdag de traditionele veldloop in Soest naar hun hand. Luke Kibet legde bij de mannen de 10.400 meter af in 33.02,3, Lornah Kiplagat kwam na 6000 meter door het bos en het mulle zand in 21.54,9 over de finish.

Het was in beide gevallen afgetekend. Kiplagat, die getrouwd is met haar Nederlandse trainer Pieter Langerhorst en sinds afgelopen zomer een Nederlands paspoort heeft, bleef haar voormalige landgenote Viola Kibiwott vier seconden voor. Kamiel Maase, bij de mannen tweede, moest op Kibet bijna zeveneneenhalve seconde toegeven.

Maase en Kiplagat zijn beiden al genomineerd voor de Olympische Spelen. Maase dubt nog over de afstand: de marathon of de tien kilometer, voor Kiplagat staat de afstand vast; zij gaat voor de tien kilometer.

Een andere overeenkomst is dat beide atleten na een rustperiode weer voor het eerst actief waren. Maase, die op 19 oktober het Nederlands record op de marathon verbeterde, deed het twee maanden rustig aan voor hij zich eergisteren weer eens aan een wedstrijd waagde. Kiplagat werd op 2 november derde op de marathon in New York en liep daarna ook geen wedstrijden meer.

De voormalige Keniaanse was nogal verbaasd over haar winst in Soest en meer nog over de gemakkelijke manier waarop het ging. ,,Ik had die goede vorm niet verwacht. Na New York heb ik eigenlijk niet getraind, niet meer dan driemaal per week een ochtendloopje. Ik kan dit dus niet verklaren'', sprak ze monter.

Kiplagat ontkende na New York last te hebben gehad van een blessure, maar haar trainer en haar fysiotherapeut nuanceerden die mededeling. Ernstig was het allemaal niet, maar pijntjes in de rechterknie en een achillesspier zorgden wel degelijk voor last. ,,Ze voelde dat al tijdens de wedstrijd in New York'', meldde de medische verzorger. ,,Maar ze wil er niet van weten.''

De opkomende pijn kan verklaren dat Kiplagat in de slotfase van de marathon zoveel toegaf dat ze, hoewel het grootste deel van de wedstrijd aan de leiding, toch slechts derde werd in New York. ,,Ik had daar willen winnen, was erg ontevreden toen dat niet lukte, maar kan er nu wel mee leven'', constateert ze twee maanden later.

Maar meer nog verklaart haar pertinente ontkenning van enige kwetsuur dat ze zich momenteel mentaal ijzersterk voelt en toeleeft naar maar één wedstrijd, de olympische tien kilometer. ,,Ik heb ontzettend veel vertrouwen in mezelf'', zei ze, vrolijk lachend na haar overwinning. Noch lijden, noch pijn of vermoeidheid tekende haar goedlachse gelaat. ,,Ik ben helemaal op de Spelen gefocust. Het zit in mijn hoofd bij elke stap die ik zet. Alles wat ik voor die tijd nog doe, en ook deze cross, staat in dienst van het doel dat ik me stel: goud in Athene.''

Het vormde haar verklaring voor de niet-verwachte winst: ,,Meestal heb ik geen kans in modder en zand. Maar van dat zand heb ik nauwelijks iets gemerkt. Ik ben alleen maar met de race bezig geweest en heb me door niets laten afleiden. Dat is toch wel een bewijs dat ik sterker ben geworden.''

Ter voorbereiding op haar olympische doel zal Kiplagat geen marathon meer lopen. ,,Misschien nog ergens een tien kilometer.'' Belangrijker vindt ze het bouwen aan kracht. Daarom kiest ze wel voor deelname aan de WK cross op 20 maart in Brussel.

Kiplagat wil als rolmodel dienen voor andere Nederlandse atleten die, minder begaafd dan zij, ook streven naar een olympische nominatie. ,,Als ik iets voor Hollandse atleten kan doen, zal ik dat zeker niet laten. Laatst was ik met Nederlandse atleten op een trainingskamp in Kenia en toen ik zag hoe serieus ze bezig waren, vervulde me dat met trots. Het was voor mij een motivatie'', zegt de vrouw die zelf, sinds ze Nederlandse werd, bijna spelenderwijs drie nationale records op haar naam schreef.