*

 

Beste Beatrijs,

Beatrijs Ritsema − 09/10/04, 00:00

Vragen over de omgang met collega's, buren, familie, vrienden en kinderen kunt u sturen naar Trouw, Beste Beatrijs, postbus 859, 1000 AW Amsterdam. U kunt uw vraag ook elektronisch indienen via www.trouw.nl/beatrijs of via beste@beatrijs.com. Het archief van deze rubriek is te vinden op www.beatrijs.com.

Mijn man en ik zijn al jaren bevriend met een ander stel. We gaan samen op vakantie en eten geregeld bij elkaar. Zij zijn kinderloos gebleven maar houden wel sinds jaar en dag een aantal cavia's. Deze cavia's mogen altijd los door het huis lopen, ook als er bezoek is. Anderhalve maand geleden, tijdens een etentje bij hen thuis, ben ik per ongeluk op eentje gaan zitten. Hij had zich op de bank genesteld en ik had echt niets gezien. Het diertje was op slag dood. Dit was natuurlijk een heel vervelende situatie en ik heb meteen meerdere malen mijn excuses aangeboden. Zij zeiden dat ik er niets aan kon doen, maar dat zijzelf wel altijd even met één hand onder zich voelden voordat ze gingen zitten. Die bewuste avond zijn we goed uit elkaar gegaan en ik heb de volgende dag meteen een kaartje gestuurd, waarin ik nogmaals uitlegde hoe het me speet, maar bij een volgend contact gaven ze aan dat het hele voorval hen toch niet in de kouwe kleren was gaan zitten. De hele toon was een beetje koel. Ik heb daarna een paar keer gebeld, maar ze blijven koel en kortaf. Ik zou het jammer vinden als onze vriendschap door zo'n stom ongelukje zou eindigen. Mijn man zegt dat ik een nieuwe cavia voor ze moet kopen, maar ik weet niet of dit de oplossing is.

Caviakiller

Beste Caviakiller,

In de hiërarchie van huisdieren verwacht je de cavia ergens tussen wandelende takken, goudvissen aan de ene kant en honden, katten aan de andere kant. Maar deze cavia's genieten duidelijk de status van hond of kat, waarvan de onverwachte dood vaak een enorme slag betekent voor het baasje/vrouwtje. Met alle verdriet, melancholie en rouwrituelen van dien. En nu hebt u er eentje gedood. Onopzettelijk weliswaar, maar toch gedood. Hoewel u uitgebreid uw spijt hebt betuigd en een meelevend condoleancekaartje hebt geschreven, kunnen uw vrienden de ongelukkige gang van zaken niet verkroppen. Zij verwijten u dood door schuld.

Ik vermoed dat uw aanbod een nieuwe cavia voor hen te kopen de betrekkingen niet onmiddellijk zal opwarmen. Zouden ze er dan niet liever zelf eentje willen kopen? Hebben ze niet al genoeg natuurlijke aanwas vanuit hun cavia-menagerie? Wat kost een nieuwe cavia helemaal? Vijftien euro? Het zal toch niet de financiële aderlating zijn, waar uw vrienden over mokken. Nee, ze treuren om het verlies van deze speciale cavia. Wat niet wegneemt dat het verstandig is aan te bieden de schade te betalen. Wanneer door uw toedoen een kostbare vaas in gruzelementen was gevallen of wanneer u wijn gemorst had op het damasten tafelkleed, had u ook de kosten vergoed. U laat dan in ieder geval zien dat u het onfortuinlijke gevolg van uw handelen zoveel mogelijk wilt compenseren. Dat kan nooit kwaad. Misschien accepteren ze het wel. Of niet, en dan kunt u er ook niets meer aan doen. Het zal wel slijten. En als het niet slijt, dan is de dood van een cavia blijkbaar belangrijker dan een goede vriendschap. Toch minder solide, zo'n vriendschap.

Beste Beatrijs,

Ik heb een behoorlijk bedrag geerfd van mijn ouders. Nu heb ik een vriendin die onlangs werkloos is geworden en het niet breed heeft. Zij en ik gaan samen met een groep op vakantie. Kan ik haar geld geven of niet? Hoe doe je dat, iemand -geldelijk- helpen zonder hem of haar te kwetsen? Ik gun haar graag wat extra 'zakgeld' op vakantie. Is dit nu een goed idee of kan ik het maar beter laten?

Aspirerende Sinterklaas

Beste Aspirerend,

Voer een gesprek met uw vriendin en vraag haar hoe het zit. Kan ze die vakantie financieel aan of niet? Als ze zegt dat het moeilijk is, kunt u haar een renteloze lening aanbieden. Gewoon, omdat u nu toevallig goed bij kas zit. Zeg dat het een lening zonder termijn is. Dat wil zeggen: als ze weer financiële armslag krijgt, wilt u het geld wel weer eens terug (zonder rente), maar er zit geen enkele haast bij. U kunt het ook zo formuleren: als ze de rest van haar leven arm blijft, dan ziet u dat geld niet terug, en dat vindt u dan ook niet erg. Tegen dit aanbod kan ze ja of nee zeggen. Ik kan me niet voorstellen dat ze zich gekwetst zal voelen door zo'n sympathiek voorstel.

Beste Beatrijs,

Ik heb een druk gezin met vier schoolgaande kinderen. Daarnaast werk ik parttime, doe vrijwilligerswerk en heb ook een aantal hobby's. Mijn man heeft een eigen zaak en bekleedt een paar bestuursfuncties in de politiek en in het bedrijfsleven. Daar horen nogal eens uitstapjes en recepties bij, waarvoor ik ook word uitgenodigd. Meestal heb ik geen zin om mee te gaan als 'de vrouw van'. Ik houd toch al niet van receptiepraat en ik kom daar alleen oppervlakkige kennissen tegen. Vaak heb ik dan geen zin om voor zo'n uitje oppas te regelen. Laatst ben ik op verzoek van mijn man in plaats van de hele dag mee op stap, alleen 's avonds bij een diner aangeschoven. Toen ik iemand hoorde opmerken dat ik vorig jaar ook al ontbrak, heb ik gewoon gezegd dat ik geen zin heb in dergelijke uitstapjes en dat het aan mijn man te danken was dat ik die avond wel aanwezig was. Mijn man vond het prachtig dat ik het zei, al geloof ik niet dat iedereen er gecharmeerd van was. Om dezelfde reden neem ik ook geen bloemen aan als 'de vrouw van' die altijd thuis is als haar man vergadert, want ík heb toch geen prestatie geleverd?

Geen recepties voor mij

Beste Geen recepties voor mij,

Nee, u hoeft zeker niet voortdurend met uw man mee naar dineetjes en recepties, die aan zijn werk of bestuursfuncties zijn gelieerd en waar u zelf weinig te zoeken hebt. Maar als men u vraagt waarom u zo zelden meekomt of waarom u pas 's avonds verschijnt, terwijl de excursie al de hele dag bezig is, dan is het aardiger om te zeggen dat u het heel druk hebt met vier kinderen en wat voor andere bezigheden u nog meer hebt. Het klinkt behoorlijk cru om te zeggen dat 'u er geen zin in hebt'. Daarmee zegt u eigenlijk dat u iedereen die daar wel aanwezig is, niet de moeite waard vindt om mee om te gaan. Misschien is dat wel de waarheid, maar dat vinden die mensen niet leuk om te horen. Waarom zou u hen willen beledigen? Zeg liever dat u geen tijd hebt. Verder is het ook uitgesproken onaardig om een bosje bloemen te weigeren. Daarmee schoffeert u degene die de bloemen aan u moet overhandigen en veroorzaakt u ongemak bij de rest van de aanwezigen. Als u niet aan rituelen wilt meedoen, moet u dat van tevoren aan de organisatie laten weten, en niet het ritueel zelf saboteren.

mailIcon print |