Kleine Baas

Peter Henk Steenhuis volgt de ontwikkeling van de taal van zijn zoon. Aflevering 77 Bewondering

Als zijn kleine zusje voor de negende keer wordt aangespoord door te eten, begint de kleine baas haar te verdedigen. ,,Dat moet je niet zeggen, papa, ze weet het niet zo goed, ze is een huilkind.''

Ik val uit: ,,Niet jíj je er ook nog mee bemoeien.''

Even later gaat de kleine baas eten, hij doet het voor.

Zij doet het na. ,,Goed zo, Hille.''

Hij roept zijn moeder. ,,Ze wil zelf eten, knap, hè.''

Hij richt zich weer tot zijn zusje: ,,Knap hoor, dat je dat al kan. Hille is een stoere meid.''

Als hij zelf een uitbrander krijgt omdat hij zijn korsten laat liggen, blijkt de bewondering voor zijn zusje jaloersheid vermomd in een zondagspak. Hij begint haar te pesten, in bad heeft hij haar na vijf minuten al zo nat gespat dat het meisje krijsend uit het water moet worden gehaald. Zelf weigert hij zijn haren te wassen. Ik kleed me uit, stap in bad, en sop hem hardhandig in. ,,En nu uitspoelen'', zeg ik, ,,dat kun je zelf.''

,,Nee hoor.''

,,Ik doe het voor'', zeg ik, ,,kijk maar.''

,,Als ik kijk, krijg ik sop in mijn ogen.''

,,Hier heb je een washand, kun je het sop uit je ogen wrijven en je haren naar achteren doen.''

Ik trek mijn benen op, leun naar achteren en laat mijn hoofd in het water glijden.

,,Wat goed van jou'', zegt hij.

Terwijl ik daar zo lig, vraag ik: ,,Wat?''

,,Dat jij je haren uitspoelt. Jij houdt je ogen, je neus, je mond boven water, dat is goed van jou.''

Niets tilt de mens zo boven zichzelf uit als echte bewondering. ,,Dank je. Maar zo moeilijk is het niet, jij kunt het ook.''

Hij veegt de washand over zijn voorhoofd. ,,Dat kunnen alleen grote mensen. Helaas.''