Wijnvliegjes

Er zullen de komende maanden nog 3 speciale krantenbijlagen van minstens 24 pagina's ieder worden gepubliceerd. Daarbij zullen naar schatting ook 16 onthullende boeken van de pers rollen en tien radio-opnamen van geheime gesprekken worden uitgezonden. De auteurs, een bont gilde van goedgelovige hoofdredacteurs, columnisten, schrijvers en reporters, zullen allemaal beweren dat hun trotse kindje Het Enige Ultieme Postume Interview is dat er echt toe doet. Want afzonderlijk van elkaar kregen ze allemaal tussen 1999 en 2004 van de prins te horen dat zij als enigen de exclusiviteit van zijn bekentenissen mochten claimen. En een prins, zoals bekend, liegt nooit.

Maar let even op het woordje 'postuum', dat strikt genomen 'na iemands dood' betekent. Van postume interviews van Bernhard kan natuurlijk geen sprake zijn. De woorden van de prinselijke deugniet werden allemaal vóór zijn dood opgetekend. En ik kan het weten, want het enige echte postume interview van Bernhard is in mijn bezit. Daarvoor ging ik deze week naar de zolderkamer van medium Greet Alibaba te Soestdijk. Na enige aandrang begon haar houten tafeltje te rammelen terwijl de elegante schim van de prins verscheen.

Onder de indruk, legde ik mijn eerste vraag aan de prins voor. ,,Wat gaat er nu door u heen?'' De prins schaterlachte: ,,Veel tocht. Ok, vriend, even serieus. Ik vermaak me als een klein kind. Die Volkskrant-bijlage, het interview in De Groene Amsterdammer en al die milde getuigenissen van mijn lieve persvriendjes stellen me niet teleur. Altijd geweten dat die zogenaamde persmuskieten in feite niets anders zijn dan wijnvliegjes die, dronken van eerzucht, het liefst op mijn Château Margaud 1966 afkwamen.''

,,Ik koos ze niet zomaar uit. Ik maakte een lijstje van de meest zure, republikeinsen en progressieven onder hen en belde ze op. Het liefst als ze ernstig ziek en dus mentaal verzwakt waren. Soms kostte het me maar een paar van die kisten Veuve Ponsardin die ik altijd voor het kerstpakket van mijn paleislakeien reserveerde. Ik kon ze alles wijsmaken: Trix heeft niks, vader Zorreguieta is brandschoon, mammie was dol op mijn bastaarden en minnaressen en zelf heb ik van Lockheed geen cent gezien. En die zoemende wijnvliegjes maar alles netjes en gedwee opschrijven bij een kamertemperatuur van 30 graden. Ik vond het altijd leuk om ze even te laten zweten.''

En plots verdampte voor mijn ogen de verschijning terwijl in het zolderkamertje van Greet Alibaba de penetrante geur van roze champagne bleef hangen.