Slachtoffer S. was 'boertje' en trots op zijn bootje

Albert Gerard Luchies, het vermoedelijke slachtoffer van de ontsnapte tbs'er S., woonde al jaren in de Amsterdamse Jordaan, maar hoorde er nooit helemaal bij.

'Boertje', noemden ze Luchies (73) in de omgeving van zijn woning aan de Lindengracht. Want hij kwam 'van buiten': uit Drenthe of Overijssel, vertellen buurtbewoners die anoniem willen blijven. Het was een beetje trieste aanspreektitel, bekent de bedrijfsleider van een lokale winkel. Luchies hoorde voldoende bij het straattoneel om een bijnaam te hebben, maar hij bleef altijd een beetje een buitenstaander.

In de plaatselijke dranklokalen was 'Appie' een bekendheid. Rond de middag schoof hij vaak aan in koffiehuis Oor, bijna naast de deur van zijn appartement, om tegen de avond door te stomen naar een willekeurige andere kroeg in de buurt. Hij was een gretig innemer van bier en jenever, vertellen uitbaters. En in het verleden waagde hij geregeld een gokje. ,,Eens had hij met pokeren zoveel verloren dat hij zelfs zijn kleren had verspeeld. In zijn ondergoed zat hij aan de speeltafel.''

De barvrouw van Oor laat een foto van haar voormalige klant zien. Op de voorgrond voert een groepje stamgasten een geanimeerd gesprek. Luchies zit een tafel verder. Alleen en weggedoken in de kraag van zijn jas. ,,We haalden geintjes met hem uit'', zegt de eigenaar van een ander café. ,,Dat deden we met iedere bekende, en met goede bedoelingen, hoor. Maar Appie pakte nooit iemand terug.'' Soms knipten andere stamgasten zijn stropdas of broekspijpen af -want Luchies stak altijd keurig in pak. Hij was dan te dronken om het te merken.

,,Daar zei hij nooit veel van'', vertelt een barman. ,,Hij was toch al geen prater. Alleen over zijn bootje hoorde je hem soms. Daar was hij trots op.''

De laatste twee jaar ging het niet zo goed meer met Appie. In zijn favoriete kroegen liet hij zich niet meer zien. Of hij mocht niet binnenkomen, omdat zijn drankgebruik uit de hand liep. Uitbaters weigerden hem met pijn in het hart, zegt een winkelier. ,,Soms zetten ze hem uit medelijden dan toch maar een drankje voor.''

Een ondernemer ziet Luchies nog langslopen. ,,Voetje voor voetje schuifelde hij naar de winkel voor een pakje shag. Als je hem niet kende, zou je denken dat het een zwerver was.''