Bij de inzet van het Nederlandse leger wordt er alles aan gedaan om slachtoffers te voorkomen, terwijl sterven als soldaat toch ' een risico is van het vak'.
Heel wat lichtvaardiger wordt er vreemd genoeg omgesprongen met leven en dood van ongewapende burgers. Dan maakt vermoord te kunnen worden volgens de minister van Justitie deel uit van het behoud van een goede zaak, namelijk het principe dat levensgevaarlijke psychopaten coûte que coûte een kans op terugkeer in de samenleving moeten houden, zelfs zonder dat er duidelijke criteria gehanteerd worden om te bepalen wanneer die kans verspeeld is. Zit er hier iets scheef of lijkt dat maar zo? En moeten we ons blijven verbazen over de kloof tussen burger en politiek?
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.