Samenleving mag nooit proeftuin zijn

De samenleving verdient bescherming tegen tbs'ers. Zij zijn gevaarlijke criminelen.

Wilhelm S. was de zesde tbs'er dit jaar die uit het zicht verdween na zijn ontsnapping. Per jaar onttrekken zich in Nederland 90 tbs'ers voor korte of lange duur aan hun verlof. Dat is meer dan 10 procent van de 700 tbs'ers die per jaar met verlof mogen. Deze ontsnapte tbs'ers zijn verantwoordelijk voor minimaal 6 ernstige delicten per jaar. Jaarlijks lopen er dus 90 extreem gevaarlijke psychopaten langer of korter vrij rond. Voor de goede orde, we hebben het hier niet over kruimeldieven: de tbs-populatie bestaat voor een steeds groter deel, zo'n 75 procent volgens het onderzoeksinstituut van het ministerie van justitie, uit criminelen die zijn veroordeeld voor ernstige gewelds- en zedendelicten. Het zijn geen 'patiënten', zoals zo vaak eufemistisch wordt gesteld, maar zware misdadigers met een ernstige stoornis.

Als afrekenen op resultaat het motto is in de politiek dan is maar één conclusie mogelijk: het tbs-systeem in z'n huidige vorm moet grondig worden aangepast. De samenleving is geen proeftuin of laboratorium om uit te testen of een tbs'er al toe is aan zijn vrijheid.

Wat moet er dan gebeuren? Allereerst dient het onbegeleid verlof te worden afgeschaft. Driekwart van alle ontvluchtingen vindt plaats tijdens het verlof zonder begeleiding. Een tbs'er met verlof dient altijd in de gaten te worden gehouden en hij of zij krijgt verplicht een elektronische enkelband. Zo kan op elk moment worden bekeken waar de tbs'er verblijft.

Ook moet de begeleiding van tbs'ers strakker worden georganiseerd. Wat mij betreft worden begeleiders standaard uitgerust met een wapenstok en handboeien, zodat ze kunnen ingrijpen als het fout dreigt te gaan. Ik ben ook voorstander van chemische castratie voor lustmoordenaars en andere seksuele psychopaten. Het extreme gevaar dat van deze groep uitgaat (82 procent valt in herhaling) moet hen voor de keuze stellen: medicatie of nooit meer vrij. Chemische castratie lijkt vergaand, maar diverse Nederlandse klinieken passen dit middel al jaren toe, zij het op vrijwillige basis. Nederland zou de staat Californië moeten volgen en seksueel psychopaten moeten dwingen om in ruil voor vrijheid, met medicatie hun seksuele lusten te onderdrukken.

In de derde plaats moet er onmiddellijk een einde komen aan het bouwen van tbs-klinieken in woonwijken. Zo verrijst midden in een nieuwe woonwijk in Almere een nieuwe tbs-kliniek, onder de naam Flevo Future. De directie van de instelling had eerder een plek op een industrieterrein afgewezen, omdat het imago van tbs gebaat zou zijn bij een plek van de kliniek in een woonwijk. Kan het gekker?

Het is ook noodzakelijk dat de ontsnapping van een tbs'ers tot onmiddellijke opsporing van de dader leidt. Waarom heeft Justitie vijf dagen gewacht met het bekendmaken van het signalement Wilhelm S.? Bij ontsnapping dient onverwijld groot alarm geslagen te worden en actief gezocht te worden, met behulp van het publiek.

Met al deze maatregelen kan de politiek het primaat in het tbs-beleid afnemen van technocraten en advocaten die menen tegen elke prijs seksueel psychopaten te kunnen oplappen. En dat terwijl buitenlandse wetenschappers deze categorie psychopaten al jaren als ongeneeslijk ziek beschouwt. Rechters in het buitenland veroordelen dit soort misdadigers dan ook vaak tot een levenslange gevangenisstraf. Die realiteitszin moet ook in het Nederlandse tbs-beleid doordringen. Dat scheelt de maatschappij niet alleen veel geld (een gevangene kost de helft van een tbs'er) maar ook enorm veel riscio's. We moeten onder ogen zien dat een groot aantal gewelddadige psychoten blijvend gevaar oplevert en levenslang uit de maatschappij moet worden gehouden.