Bemoeizorg voor dakloze zorgmijders

DEN HAAG - Dakloze overlastgevers met psychiatrische of verslavingsproblemen moeten verplicht kunnen worden behandeld als ze zorg blijven weigeren, maar wel een gevaar voor zichzelf of hun omgeving zijn. Het kabinet wil dat de overlast van deze groep in 2007 met een kwart is teruggedrongen.

Dat staat in het plan 'terugdringing overlast en verloedering,' dat staatssecretaris Ross gisteren naar de Kamer heeft gestuurd. Er zijn zo'n 8000 mensen met psychiatrische problemen die geen contact hebben met de hulpverlening, maar wel geregeld in nood zijn door bijvoorbeeld wanen en hallucinaties. Het kabinet vindt dat op deze 'zorgmijders' intensieve drang moet worden uitgeoefend om zich te laten helpen. Lukt dat niet, dan mogen ze als ultiem middel onder dwang worden opgenomen en behandeld.

Deze keuze tot bemoeizorg tegen de wens van betrokkene in, is een trendbreuk met het beleid in de afgelopen dertig jaar. Er komt een richtlijn waarin wordt beschreven wanneer er sprake kan zijn van verplichte behandeling en opname. De instellingen worden ook verantwoordelijk voor de nazorg, om te voorkomen dat de behandelden terugvallen.

Om deze groep beter in het vizier te krijgen wil het kabinet dat de betrokkenen niet meer van stad tot stad hoppen, maar alleen in de eigen gemeente hulp kunnen krijgen. Dat geeft gemeenten de gelegenheid beleid op maat te maken in overleg met de hulpverlening, politie en corporaties. Gemeenten krijgen van het rijk hiervoor de regierol toebedeeld en ze krijgen het geld dat nu rechtstreeks naar de geestelijke gezondheidszorg gaat. Daardoor kunnen gemeenten rechtstreeks invloed krijgen op het beleid van deze instellingen en prestatie afspraken maken.

De GGZ-sector heeft zelf als doel om in 2009 alle overlastveroorzakende 'zorgmijders' in beeld te hebben en de helft in behandeling.