Meisjes kletsen, jongens schieten

Meisjes zeggen weliswaar dat ze niet 'gamen', maar in werkelijkheid doen ze het wel. Ze gamen gewoon anders dan jongens.

Wie jongeren achter scherm en toetsenbord observeert, ziet snel dat meisjes anders met computers omgaan dan jongens. ,,Meisjes gebruiken de computer als contactinstrument, ze communiceren via de computer. Jongens gebruiken de computer veel meer in de competitiesfeer, ze spelen spelletjes”, weet Frans Schouwenburg, sectorleider voortgezet onderwijs van Kennisnet.

Volgens deskundigen zie je dit verschil terug als meisjes en jongens hun vervolgopleiding of beroep kiezen. Het is het stereotiepe beeld: meisjes kiezen voor vakken die met communicatie te maken hebben, zoals talen. Jongens gaan voor de technische en exacte vakken.

Natuurlijk, tekent Schouwenburg aan, zijn hier altijd uitzonderingen op te vinden. Maar meestal klopt het traditionele beeld.

,,Meisjes kletsen veel met elkaar via het scherm, bijvoorbeeld door te msn'en, of het spel Habbo Hotel te spelen. Jongens gebruiken de computer om te racen of competitieve schietspellen te doen.”

In het onderwijs moet volgens Schouwenburg met deze verschillen tussen jongens en meisjes rekening worden gehouden. Maar hoe? Zijn collega Arno van der Hulst, werkzaam op de afdeling innovatie en onderzoek van Kennisnet, onderzoekt hoe computerspellen (games) in het het onderwijs kunnen worden gebruikt. ,,Als je bij de belevingswereld van jongeren wilt aansluiten, kun je niet meer om games heen. Games kunnen als alternatief leermiddel worden gebruikt.”

Van der Hulst noemt het interessant dat meisjes weliswaar vaak zeggen dat ze niet gamen, maar het in werkelijkheid wel doen. ,,Het is voor hen meer een communicatieve bezigheid. Als meisjes op de computer een spel spelen, ervaren ze dit niet als gamen.”

Ook doen meisjes vaker dan jongens spelletjes als tijdverdrijf 'tussendoor', bijvoorbeeld patience of een puzzel. Jongens daarentegen gamen heel intensief en scheppen op over de spellen die ze spelen. ,,'Ik ben hier goed in', melden ze dan aan elkaar.” Toch is de hoeveelheid tijd die meisjes en jongens aan gamen op internet besteden, wel degelijk ongeveer gelijk, zo blijkt uit onderzoek.

Ook als het gaat om de keuze voor een opleiding of beroep kun je internetspellen gebruiken, denkt Van der Hulst. Hij kent bijvoorbeeld simulatiespellen van een ziekenhuis, die de speler een idee geven hoe het is om in een ziekenhuis te werken.

,,Meisjes willen daarbij dieper gaan dan jongens. Meisjes willen graag een spel waar ze een waaromvraag kunnen beantwoorden en waar ze met anderen over kunnen praten. Jongens willen ook wel praten, maar op een andere manier. Die gaan bijvoorbeeld aan elkaar melden dat ze in de topvijf staan van een spelletje.” Als voorbeeld van een spel dat door beide seksen veel gespeeld wordt, noemt hij het simulatiespel The Sims. In dit spel bouw je je eigen huis en kies je de bewoners (de Sims). Vervolgens ga je spelen en komen je Sims tot leven. De speler kan deze Sims commando's geven, zodat ze gezond blijven, gaan eten, in bad gaan, gaan werken. Hoe meer geld je verdient, hoe meer je kunt kopen in winkels, hoe mooier het huis van de Sims.

Ook bij dit spel tekent zich een verschil af in de wijze van spelen. Van der Hulst:

,,Meisjes praten met elkaar via internet over hun Sims. Er zijn sites waar je mode voor je Sims kunt ontwerpen, of waar je behang kunt ontwerpen voor de inrichting van het huis. Jongens spelen echt het spel: ze maken bijvoorbeeld heel rare Sims en kijken hoe die reageren.”

Opleidingen die ernaar streven om evenveel meisjes als jongens te trekken, moeten volgens Van der Hulst proberen games te bedenken die beide seksen aanspreken. Technische opleidingen die meer meisjes willen werven, moeten juist spellen ontwerpen die meisjes leuk vinden. Traditioneel vrouwelijke opleidingen die meer mannen willen hebben, moeten 'jongensgames' vervaardigen. ,,In elk geval is het voor álle opleidingen belangrijk om met games de aandacht van jongeren te trekken”, beklemtoont Van der Hulst. ,,Gamen hoort bij deze tijd.”