Waarom geen feestdag voor allemaal?

Kerkelijke leiders in de Nederlanden hebben ooit het kloeke besluit genomen alle feestdagen af te schaffen. Zo bepaalde de Synode van Dordt in 1574: 'Aangaande de feestdagen naast de zondag is besloten dat men met de zondag alleen tevreden zal zijn'. De ratio van dit besluit was glashelder: deze feestdagen zijn niet door God ingesteld; zij doen tekort aan de hoge betekenis van de zondag en geven aanleiding tot losbandigheid en heidense feestelijkheden. Dit standpunt bleek echter niet vol te houden. Het volk wilde de feestdagen in de week zoals het kerstfeest, hemelvaartsdag en de tweede paas- en pinksterdag niet zomaar prijsgeven, met als gevolg dat het die dagen in 'lediggang en losbandigheid' doorbracht. Dan maken we er maar feestdagen van, met een kerkdienst, besloot een latere synode.

Sindsdien is het met onze vierdagen een rommeltje gebleven. De burgerlijke overheid maakte er nationale feestdagen van en voegde er, zuinigjes, één keer in de vijf jaar een nationale feestdag aan toe: bevrijdingsdag op 5mei. En eigenlijk is dat de enige echte nationale feestdag. Want Pasen, Pinksteren e.d. is niet voor alle bevolkingsgroepen. Zelfs koninginnedag is geen nationale feestdag, al lijkt het wel zo. Ieder zijn eigen feestje is dus het motto. Alleen de christelijke feestdagen noemen we nationaal.

Zo bezien is het verheugend dat er naar meer gezamenlijkheid wordt gestreefd. Staatssecretaris Van Gennip (Podium van woensdag) wil ook niet-christenen het recht geven om vrij te zijn op hun religieuze feestdagen. En het kabinet wil de bevrijdingsdag opwaarderen tot een nationale dag van de vrijheid, democratie en burgerschap. Ieder jaar hoop ik dan maar, en niet eens in de vijf jaar. Alleen: wie gaat dat betalen? En belangrijker nog: heeft dat wel zin zo kort na koninginnedag? Ik voorzie een eindeloos getouwtrek en geleuter. Mijn vraag is daarom: waarom maken we er geen echte feestdag van voor allemaal? Dat kan door de koninginnedag te verhuizen. Of beter nog: door koninginnedag te integreren in de dag van de vrijheid. Wat mij betreft noemen we het dan 'oranjedag', verwijzend naar de vader des vaderland en daarmee naar onze vrijheid. Dan hebben we pas echt een feestdag voor allemaal. Per slot van rekening is het staatshoofd is er voor iedereen, allochtonen en autochtonen.