Hewitt krijgt loon naar werken

MELBOURNE - In het jaar dat Mark Edmondson als laatste Australiër de Australian Open won, was Lleyton Hewitt nog niet geboren. De tennisser uit Adelaide heeft nog maar één overwinning nodig om de prestatie van Edmondson uit 1976 te evenaren. En daarmee zou een droom uitkomen.

Als jong talent koesterde Hewitt maar één wens: het winnen van de Australian Open. Op vijftienjarige leeftijd maakte hij zijn debuut in het Grand Slamtoernooi in Melbourne. Tot zijn grote frustratie kwam Hewitt acht jaar lang niet verder dan de vierde ronde. Terwijl hij wel de Grand Slamtitels op Wimbledon en de US Open wist te winnen.

Aan de vooravond van de honderdste editie van de Australian Open haalde Hewitt uit naar toernooi-directeur Paul McNamee. Hij had er wel een verklaring voor dat de Australiërs het in Melbourne Park zo slecht deden. Volgens Hewitt waren de reboud ace-banen (rubber op beton) de laatste jaren alleen maar trager geworden. Een visie die door McNamee werd bestreden.

Pat Cash was in 1988 de laatste Australiër die in Melbourde de finale haalde (en verloor van Mats Wilander). Hewitt zag die wedstrijd als zevenjarig ventje op televisie in het ouderlijk huis in Adelaide. Vanaf dat moment nam hij zich voor die prestatie van zijn jeugd-idool te verbeteren. Morgen krijgt hij tegen de Rus Marat Safin de kans die droom waar te maken.

,,De Australian Open betekent heel veel voor mij'', erkende Hewitt nadat hij gisteren in de halve einstrijd de Amerikaan Andy Roddick had verslagen (3-6 7-6-7-6 6-1). ,,Als kind al heb ik veel herinneringen aan het toernooi. Ik zal nooit vergeten dat ik 's ochtends vroeg op baan één naar een training van Lendl en Roche zat te kijken.''

Zijn ouders namen de kleine Hewitt ieder jaar mee naar Melbourne. Zijn favorieten waren Cash en Wilander. In 1997 ging hij niet als toeschouwer, maar als deelnemer. Hij werd met zijn vijftien jaar de jongste speler ooit die zich via de kwalificaties wist te plaatsen vooor het hoofdtoernooi. Het werd niet de start waarop hij had gehoopt. Hewitt verloor kansloos in drie sets van Sergi Bruguera, de Spanjaard die later dat jaar de finale op Roland Garros haalde.

Titels op Wimbledon en de US Open én de nummer één-positie waren voor Hewitt slechts tussenstations voor het grote doel: de Australian Open. Dit jaar moest zijn jaar worden. Hewitt besloot iedere gram energie in zijn lichaam te wijden aan een optimale voorbereiding op het honderdjarige toernooi. Direct na de Masters in Houston, eind november, begon hij met het voorwerk. Zelfs op eerste kerstdag stond er een loop over tien kilometer op de agenda.

De minitieuze voorbereiding werpt zijn vruchten af. In Adelaide struikelde hij in de kwartfinales, maar in Sydney won hij zijn eerste titel van 2005. Na drie eenvoudig zeges in Melbourne moest Hewitt vol aan de bak tegen Rafael Nadal en David Nalbandian. Die twee vijfsets-overwinningen dankte hij vooral aan zijn indrukwekkende onverzettelijkheid en vechtersmentaliteit.

Gisteren bleek de over-mijn-lijk-isntelling van Hewitt ook teveel voor Roddick, de Amerikaanse nummer twee van de wereld. Na twee verloren tiebreaks zag Roddick, de man met de hardste opslag, het heilloze van zijn missie in. Met de steun van de toeschouwers in de Rod Laver Arena kon er maar één speler winnen, en dat was de 23-jarige Hewitt. Na het laatste punt zonk hij neer op zijn knieën en sloeg hij een bal triomfantelijk de tribunes in.

,,Ik heb altijd gezegd dat ik er alles aan zou doen om de eerste avond-finale in de geschiedenis van de Australian Open te spelen'', zei Hewitt. ,,Nu is het zover en ben ik er nog maar een partij van verwijderd.'' Maar hij weet dat hij er nog niet is. Safin verloor al tweemaal in de finale in Melbourne en lijkt ook klaar voor zijn eerste grote succes op Australische bodem.

De onderlinge score tussen Hewitt en Safin is 5-5. Vreemd genoeg kwamen beide spelers elkaar nooit eerder tegen op een Grand Slamtoernooi. ,,Wie van Federer kan winnen, moet in hele goede doen zijn'', zei Hewitt over zijn 24-jarige Russische tegenstander. ,,Maar ik raak de ballen ook niet verkeerd. Heel belangrijk is welke speler fysiek en mentaal het meest fris de baan opstapt. Het zal niemand verbazen dat ik er helemaal klaar voor zijn.''