Politie Irak krijgt 5,5 van 'Olando'

De verkiezingen in Irak zijn ook een test of politie en leger op hun taak zijn toegerust. Nederlandse militairen springen discreet bij.

AL KHIDR - De voorzitter van het stembureau stelt met overtuiging een ultimatum. Als niet binnen het uur tien politieagenten het schoolgebouw komen beveiligen, 'dan ga ik weg met al mijn mensen'.

Op de binnenplaats van de school in Al-Khidr heeft zich een groep opgewonden Irakese mannen verzameld. De Nederlandse sergeant Kenny hoort het rustig aan. Hij zal de boodschap overbrengen aan de Iraakse politie, in de wetenschap dat het zo'n vaart niet zal lopen.

,,Als het erop aan komt, zijn die politieagenten er toch wel. Maar het is belangrijk dat ze tegen iemand aan kunnen praten die ze vertrouwen.''

In de aanloop naar de parlementsverkiezingen gaan Nederlandse SFIR-militairen tijdens hun dagelijkse patrouilles langs bij de stembureaus. Voor de schoolgebouwen zaten vrijdagmiddag groepjes mannen in de middagzon; sommigen herkenbaar als politieagent, anderen in burger met het Kalashnikov-geweer losjes over de schouder. De Iraakse politie en het leger zijn verantwoordelijk voor de beveiliging van de stembureaus. Kenny: ,,Het is hun feestje; ze moeten het zelf regelen.''

De praktijk ligt genuanceerder. Het Nederlandse SFIR-5 let in de Zuid-Iraakse provincie Muthanna nog steeds op of de politie -deels door SFIR opgeleid- en het leger hun werk goed doen. Dat gebeurt zo onopvallend en discreet mogelijk. ,,Ze moeten niet het gevoel krijgen dat wij de verkiezingen beïnvloeden.''

De directe omgeving van de stemlokalen is morgen verboden terrein voor de Nederlandse militairen. In Al-Khidr, dertig kilometer ten oosten van de provinciehoofdstad As-Samawah, gaat de C-'Berencompagnie' van 17 Pantser infanteriebataljon op 'D-Day' wel met alles wat rijdt de weg op om het verkeer op de toegangswegen te controleren op wapens en explosieven.

Bij de stembureaus mogen geen auto's komen. Maar de door de Iraakse politie opgeworpen wegversperringen zijn weinig indrukwekkend: twee stammen van een palmboom en wat stapeltjes rotsen moeten kwaadwillenden afschrikken.

Voor de verkiezingen wordt in Al-Khidr uitbundig reclame gemaakt. Aan allerlei gebouwen en bruggen hangt een spandoek voor een van de talloze politieke partijen. In een buitenwijk delen jongetjes kleurige folders uit voor Lijst 179. SFIR-tolk Ali zegt breed lachend dat hij morgen 'zeker' gaat stemmen.

Van de angst die kiezers in andere delen van Irak weerhoudt om te gaan stemmen, lijkt in Muthanna geen sprake. ,,Mensen zijn gemotiveerd voor de verkiezingen. Ze willen zelf ook rust in het gebied'', zegt kapitein Werner Blok, commandant van de C-compagnie.

Met aanslagen is niet gedreigd, ,,maar we kunnen niet uitsluiten dat dat zich hierheen verplaatst. Dat maakt dat het een spannende periode is, niet angstig.''

Blok geeft politie en leger als rapportcijfer een 5,5. ,,Maar ze zijn keihard aan het werk om een ruime voldoende te halen''.

Als de Nederlandse patrouille door de straten van Al-Khidr rijdt, steken kinderen hun duim op en maken het V-teken. 'Olando, yes, yes!', roept een jongetje dat de terreinwagens hollend probeert bij te houden. Sergeant Kenny zwaait terug. ,,Mensen houden echt van de Nederlanders. Wij geven ze een veilig gevoel.''

Bij het stembureau hamert Latif, een van de medewerkers, bij Kenny nog eens op de tien politieagenten. Hij is bang dat mensen niet gaan stemmen als ze twijfelen aan de beveiliging. ,,De politie en het leger doen helemaal niets. Kunt u daar wat aan doen?''

Een paar uur later gaat de sergeant nog eens kijken. ,,Opgelost'', zegt hij na een bezoekje dat nog geen vijf minuten duurde. ,,Zondag is er extra politie aanwezig.''