Michiel de Ruyter

In Trouw van 31 oktober schrijft Huibert Crijns: ,,Wat heeft Michiel de Ruyter ons nog meer nagelaten dat van waarde kan zijn? Geen idee.”

Nou, dan moet Crijns nodig het hoofdstuk lezen dat Annie Romein in de door haar en Jan Romein geschreven `Erflaters van onze beschaving` aan De Ruyter heeft gewijd. Zij besteedt onder meer aandacht aan de burgermoed die de admiraal in het rampjaar 1672 heeft betoond. Toen een aanzienlijke nitwit aan De Ruyter vroeg waar diens verstand en voorzichtigheid waren gebleven toen hij het voor de vermoorde Cornelis de Witt opnam, kreeg die het gedenkwaardige antwoord: ,,Indien `t hier in `t vaderland zoo gelegen is dat men de waarheid niet mag spreken, zoo is `t er ellendigh gestelt. Nochtans zal ik die spreken zoo lang als mijn oogen open staan.”

Dat getuigt van een heel andere mentaliteit dan die van de wereldwijze Rob de Wijk, die ons in Trouw van 29 oktober komt vertellen dat de vrijheid van meningsuiting een `gepasseerd station` is. Hoe weet onze geleerde veiligheidsexpert dat eigenlijk? Laat hij zijn mond houden of zijn woorden zorgvuldig kiezen. Niet om niet vermoord te worden, maar om zichzelf niet belachelijk te maken.