Nederland legt het in fysiek opzicht af tegen Australiërs

De Nederlandse hockeyers wilden in India afrekenen met een bedenkelijk imago. Ze stonden sinds de verloren EK-finale, begin september in Leipzig tegen Spanje, bekend als de net-niet generatie. Als spelers die geen grote finales meer konden winnen.

In de eindstrijd van de Champions Trophy in Chennai ging het opnieuw fout. Olympisch kampioen Australië was met 3-1 te sterk in een duel dat door zware regenbuien werd geteisterd en zelfs twintig minuten moest worden gestaakt wegens een overvloed aan water op het kunstgrasveld.

Voor Oranje was het sinds de verloren olympische finale in Athene, ruim een jaar geleden ook tegen Australië (1-2), de vierde opeenvolgende nederlaag in de eindstrijd van een toptoernooi. Daardoor blijven de manschappen van bondscoach Roelant Oltmans voorlopig titelloos door het hockeyleven gaan.

Al voor het begin van de Champions Trophy leek de finale voor Oranje het hoogst haalbare. Sinds het fiasco van Leipzig, van 2-1 naar 2-4 in de laatste drie minuten, heeft de ploeg van Oltmans wel enige progressie geboekt, vooral op tactisch en mentaal gebied. Nederland verdedigt sinds het EK hechter en compacter en valt met meer variatie en beweging aan.

Oltmans heeft in zijn vernieuwde aanpak de nadruk gelegd op collectiviteit. Met tien spelers aanvallen en met elf man verdedigen, zonder rouwmomenten bij balverlies of droompartijen na een geslaagde actie. De Nederlandse ploeg is sinds het roerige EK, met onverantwoord stapgedrag van enkele internationals, ook buiten het veld onmiskenbaar naar elkaar toegegroeid.

Toch lag een triomf van Oranje in de finale van de Champions Trophy niet voor de hand. Australië maakte vanaf de eerste wedstrijd tegen wereldkampioen Duitsland (4-1) een vastberaden indruk. De robuuste ploeg van coach Barry Dancer speelde in Chennai het bekende spelletje: rammen, beuken, hardlopen en schieten. Het gespierde hockey van Australië, dat Oranje ook al in de groepsfase versloeg (3-2), was opnieuw voor alle andere ploegen te hoog gegrepen.

Ook in de finale domineerde de olympisch kampioen, die via Wells (strafcorner) en De Young een verdiende voorsprong nam. De noodgedwongen regenpauze hinderde Australië amper. In hetzelfde hoge tempo ging de Dancer-brigade door. Drie strafcorners op rij leverden geen treffer op, maar Dwyer (Bloemendaal) scoorde daarna wel (3-0).

Oranje, met debutant Brekelmans voor de geblesseerde Matthijs Brouwer (handbreuk), kon te weinig tegenover het Australische powerplay stellen. Nederland kreeg wel een paar kansen, maar dwong pas vijf minuten voor tijd de eerste en enige strafcorner af. Daaruit trof Taekema doel met een gelukje, 3-1.