Historisch succes gestoeld op wankele basis

Vijfde worden op een wereldkampioenschap handbal. De Nederlandse vrouwen schreven in St. Petersburg geschiedenis met dit niet eerder vertoond resultaat.

Bondscoach Sjors Röttger is de eerste om in te zien dat het succes in Rusland op een wankele basis is gestoeld. Handbal is in Nederland geen topsport. Clubs blijven hangen op amateurniveau.

De internationals zijn vrijwel allemaal fulltime met hun sport bezig in sterke buitenlandse competities. In Noorwegen, Denemarken en Duitsland is handbal een grote sport waar veel geld in omgaat. Topscorer Pearl van der Wissel geeft een sociaal leven op om tophandbal te kunnen spelen bij GOG Gudme op het Deense eiland Fynn.

Röttger ziet geen andere weg dan deze om te vervolgen: “Speelsters moeten in Nederland worden klaargestoomd om de stap naar een buitenlandse club te maken. Het is de enige manier om ze beter te krijgen. Dit ligt gevoelig bij de clubs, want die willen hun beste speelsters zo lang mogelijk behouden. Maar wij willen een kentering, want anders is dit succes eenmalig geweest.“

Routinier Natasja Burgers zei het minder omfloerst: “De clubs denken alleen aan hun eigen hachje. Ze klagen over de bond, maar zelf doen ze niets. De competitie stelt intussen weinig voor. Deze groep weet dat je het niet redt met drie keer trainen in de week.“

Röttger, die zijn ploeg gisteren met 28-26 zag winnen van Duitsland, maakte al plannen. Hij wil de boer op met een centrale aanpak, die niet veel afwijkt van het eerste topsportplan van Bert Bouwer uit de jaren negentig, beter bekend onder de gevleugelde slogan 'Meiden met een Missie'.

De samenwerking met Bouwer liep twee jaar geleden stuk toen grote successen uitbleven. Toch geeft Röttger toe dat de werkwijze van toen, nu vruchten afwierp. “Dankzij het topsportplan zijn die meiden beter geworden en konden ze naar het buitenland. Wij waren op dit WK dankzij de speelsters van de buitenlandse clubs.“

Röttger hamert erop dat hij de Nederlandse clubs wil betrekken bij de plannen. “Ik moet hun medewerking hebben. In Nederland is volop talent. Ik wil dat talent al op jonge leeftijd, en dan bedoel ik twaalf, dertien jaar, van de Nederlandse clubs weghalen en zelf opleiden voor een goede buitenlandse club.“. Het NHV is bereid te bemiddelen te treden tussen speelsters en clubs.

Röttger heeft de neiging de eigen rol in het succes te verwaarlozen. De speelsters zijn vol lof over hem. De sportofficier van de landmacht beschikte over de gave een team te smeden waarin vedettegedrag niet voorkwam. Hij kon oppeppen en motiveren en schuwde psychologische trucs niet.

Als het goed is, krijgt de bond door het behalen van de A-status meer financiële armslag om topsportplannen te verwezenlijken. Teambegeleider Ben Spaaij hoopt eindelijk af te rekenen met het minderwaardigheidscomplex van het NHV. De bond voelt zich al jaren achtergesteld. “Het geld gaat in Nederland naar bonden die al jaren wereldtop zijn en het in onze ogen minder hard nodig hebben. Hockey en schaatsen zitten er warmpjes bij, terwijl dat in vergelijking met handbal internationaal gezien kleine sporten zijn. Onze vijfde plaats op dit WK schat ik sportief gezien hoger in dan een olympische medaille van een hockeyteam.“