Welkome hulp voor Feyenoord

ALKMAAR - Op ongedachte wijze kwam gisteravond aan de vrije val van Feyenoord al dan niet voor even een einde in de Alkmaarder Hout, waar vooral trainer Gullit kon herademen. Hij en zijn spelers werden behaagd door AZ, dat zichzelf met een verbijsterende vorm van zelfdestructie elimineerde.

Door nota bene twee rode kaarten in het eerste halfuur, voor Van Galen en Perez, opende AZ voor Feyenoord de poort naar de kwartfinales van het bekertoernooi (1-3). Feyenoord kon een reeks van drie nederlagen beëindigen, maar de krampachtige manier waarop de gedecimeerde tegenstander op afstand werd gehouden, illustreerde de onverminderd wankele toestand van Gullits ploeg.

Opgelucht verliet de bekritiseerde trainer Alkmaar, waar een evenzeer gedesoriënteerde tegenstander werd achtergelaten. Opnieuw werden, nu vooral door de onbezonnen Van Galen, twijfels over AZ's bestendigheid versterkt.

Het beschimpte Feyenoord kon ontsnappen in een bewogen bekerduel, met dank bovenal aan een opponent die zich geen raad weet met de opgeklopte verwachtingen en de toch enigszins buitenproportionele lof. Na het teleurstellende 1-1 gelijkspel tegen NEC, bij de hervatting van de competitie, kwam AZ gisteren hard ten val, en twee van de meest begaafde spelers van de winterkampioen konden zich dat in de hoogste mate aanrekenen.

Er was nog geen halfuur verstreken toen Van Galen en Perez al ten diepste gefrustreerd van het toneel waren verdwenen. De standvastige arbiter Luinge toonde hun de rode kaart, en beide sancties waren zonder twijfel gerechtvaardigd. Bij de recidivist Van Galen, die geruime tijd op het rechte pad was gebleven, ontstond toch weer kortsluiting in het brein. Hij sloeg de Zweedse verdediger üstlund onbarmhartig in het gezicht. Perez werd bestraft omdat hij de bal na een kopstoot van Ghaly op de doellijn met de hand keerde.

Voor Perez, die kort na Van Galens brute uitbarsting Kuijt onheus had getoucheerd, was het een uitgestelde aftocht. Het onbezonnen gedrag van de aanvallers tekende de staat van hun Alkmaarse ploeg, die voor de tweede keer dit jaar de vóór de winterstop verworven faam niet kon waarmaken. Vrijdag waren tegen NEC al de eerste tekenen van ergernis daarover te bespeuren.

Feyenoord kon er zijn voordeel mee doen en dat kwam vooral voor coach Gullit als geroepen. Deels noodgedwongen had hij na de onthutsende competitiehervatting tegen Vitesse (1-2) opnieuw drie wijzigingen aangebracht, ten faveure van Basto, Lazovic en Castelen. In de bizarre verzameling van spelers die in Rotterdam tot stand is gekomen, bleek gisteren vóór de ontsporing van AZ dan toch enige samenhang te zijn aangebracht.

Beducht nog voor een nieuwe deceptie trok Feyenoord zich terug op de eigen speelhelft, loerend op de tegenaanval. Uiteraard loonde die speelwijze in de slotfase van de eerste helft, tegen het negental van AZ. Nadat Kuijt zijn strafschop na de handsbal van Perez nog door doelman Timmer zag gekeerd, was de topscorer met het hoofd wel trefzeker (0-1), na een voorzet van Basto. Luttele minuten later jubelde Lazovic, de vervanger van de zieke Kalou, nadat Kuijt opnieuw op Timmer was gestuit (0-2).

Maar hoe ver Feyenoord niettemin nog heen is, bleek wel in de tweede helft, waarin ondanks de numerieke meerderheid geen structuur in het spel kon worden aangebracht, en AZ'er Landzaat (1-2) vóór Kuijts tweede treffer (1-3) nota bene als eerste succes had. In alle linies ging Feyenoord op het legere veld voordien dermate ongecoördineerd te werk dat Gullit en zijn spelers er maar verstandig aan doen aan de fortuinlijke wending in Alkmaar, hoe welkom ook, weinig tot geen waarde te hechten.