*

 

Armzalig Ajax wordt inBreda rijkelijk beloond

door Rob Pietersen − 19/12/05, 00:00

Met de 0-2 winst bij NAC kreeg Ajax gisteren, ondanks een armoedige vertoning, drie punten cadeau. Als de Amsterdamse ploeg al een prijs had verdiend, dan was het er een voor een wereldrecord terugspeelballen over meer dan dertig meter.

Als Ajax het gisteren in Breda heel even niet meer wist, als er per ongeluk een tegenstander ook maar enigszins hinderlijk in de buurt kwam lopen, dan ging de bal terug naar doelman Stekelenburg. Desnoods vanaf de middenlijn. Vooral de tweede heft werd daardoor dodelijk saai.

De thuisclub oogde, na de 0-1 van Rosenberg vlak voor rust, machteloos. De gasten verdedigden hun voorsprong angstvallig. Door tijd te rekken en de bal achterin eindeloos rond te spelen. ,,Dat deden wij tien jaar geleden ook'', zei Blind in een poging alles wat krom was recht te praten. In het Ajax dat midden jaren '90 harten én Europa veroverde, opereerde doelman Van der Sar vaak als elfde veldspeler. Maar niet omdat achterin de paniek toesloeg, niet omdat de ploeg bang was balverlies te leiden of vanwege een gebrek aan creatieve ideeën. En al helemaal niet om tijd te rekken.

Stekelenburg had gisteren ongetwijfeld het meeste balbezit. De doelman haastte zich doorgaans niet, tot ongenoegen van de Bredase fans, die hem eerst uitfloten maar later ook bekogelden. In de 71ste minuut werd Stekelenburg bijna geraakt door een flesje, dat hij aan scheidsrechter Jol wilde laten zien. Die maakte zichzelf belachelijk door daar geel voor te geven. Het was zo'n beetje de enige keer dat de Ajax-doelman géén blaam trof.

De fans van NAC hadden er gisteren als eerste genoeg van. Zij floten hun vingers stuk na de zoveelste terugspeelbal en zongen dat Ajax anti-voetbal speelde. Natuurlijk hadden de Amsterdammers daar geen boodschap aan. Zij waren niet naar Breda gekomen om NAC-fans te amuseren. Voor NAC kwamen al die terugspeelballen eigenlijk niet ongelegen. De woede op Ajax leidde de aandacht af van het akelig zwakke verweer van de ploeg van trainer Ton Lokhoff.

Ajax hoefde na de 0-1 natuurlijk ook niet echt meer. De eerste de beste counter in de eerste helft was raak geweest, de Amsterdammers wachtten na de pauze geduldig op nieuwe counterkansen. Die kwamen nauwelijks, doordat NAC ook afwachtend bleef spelen.

Toen de Bredase fans om 'alles of niets' begonnen te schreeuwen, sloeg Ajax voor de tweede keer toe. Rosenberg ontsnapte in de tachtigste minuut voor de tweede keer aan de aandacht van zijn bewakers. Zijn schot werd gekeerd door Van Zwam, die echter kansloos was bij de rebound van Sneijder.

Ajax werd derhalve rijkelijk beloond voor een armzalig optreden. Door de derde zege op rij (na RKC en Vitesse), en de nederlagen van RKC en NEC klom de ploeg van Blind naar de vierde plaats op de ranglijst. ,,De punten zijn momenteel heilig'', sprak de trainer na afloop. Hij koos voor de tweede keer op rij voor 4-4-2, een systeem waarin Charisteas, maar bovenal Rosenberg beter tot zijn recht komt. Blind vindt al die ophef over de breuk in de huisstijl (van 4-3-3) overdreven. ,,Als onze buitenkanten dieper gaan staan, dan spelen we zelfs 4-2-4'', vertelde de trainer die na een erbarmelijk slechte wedstrijd heel veel recht probeerde te praten.

mailIcon print |