Blijde verwachting

Woensdag 30 maart. Mijn zoon komt langs om geleende kampeerspullen terug te brengen. Hij kan niet lang blijven; er staat ook een bezoek aan de tandarts in zijn agenda. Bij de achterdeur blijft hij dralen. ,,Ik moet je nog iets vertellen. Je zult het niet zo leuk vinden.'' Ik zet me schrap om de meest voor de hand liggende klap op te vangen: een financiële ramp, nog meer slechte studieresultaten, een breuk in de relatie.

,,Marijke heeft al twee menstruaties overgeslagen.''

,,Maar ze is toch aan de pil?''

,,Ja, en ze is daar ook heel zorgvuldig in, dus eigenlijk kan het ook niet. Ze is vanmorgen naar de huisarts gegaan, en vrijdag krijgt ze de uitslag.''

,,Hoezo? Dat kan zo'n arts toch meteen zien, of je zwanger bent? En waarom niet zo'n test van de drogist?''

,,Ja, ik weet het niet precies, maar Marijke wilde het zo. Bel vrijdag maar even, dan weten we het zeker.''

Na wat bemoedigende woorden van mijn kant -,,Ach joh, het is toch ook wel leuk, en heus, we helpen jullie wel''- sjokt hij de tuin door, op weg naar zijn fiets en de tandarts.

Een paar uur laat ik mijn fantasieën de vrije loop. Een dag per week oppassen, dat red ik makkelijk. Er kan een kinderbedje in de computerkamer staan.

Dan valt het kwartje. Vrijdag is het 1 april.