Poëzie politiek

Frank van Pamelen − 05/04/05, 00:00

Toen zij zich in die drukke Stille Week

Verraden voelde door de Eerste Kamer

Vermoedde men: haar dagen zijn geteld

Maar vlak voordat men met een zilv'ren hamer

Haar heengaan officieel had vastgesteld

Bleek zij nog wonderbaarlijk te herrijzen

Al word ik door een lijdensweg gekweld

Toch laat ik als D66, zei ze

Mijn Heilig Haagse Stoel niet in de steek

Al zijn precies als bij de paus al dagen

Voorgoed mijn kroonjuwelen stukgeslagen