Etnische radicalisering

Naar aanleiding van de poging tot brandstichting in een islamitische basisschool in Uden, hebben kranten lange artikelen gepubliceerd over de zogenaamde Londsdale-jongeren. Wie zoals ik al die reportages en beschouwingen heeft gelezen, krijgt over de toekomst van dit land een sombere visie voorgeschoteld.

Het lijkt bijna alsof een hele generatie jongeren het volstrekt gewoon vindt zich met de meest verwerpelijke denkbeelden te voeden. Racisme, verachting voor de ander, terwijl verbaal en fysiek geweld niet worden geschuwd. Vooral buiten de Randstad, waar blanke jongeren in meerderheid zijn, is de tolerantiegraad schikbarend gedaald. Afgelopen weekeinde vond in Venray een massale vechtpartij plaats tussen autochtone en allochtone jongeren nadat de ruiten van een moskee waren ingegooid. Frappant is dat in grotere steden het omgekeerde fenomeen zich voordoet. Daar zijn kinderen van immigranten in grotere getallen aanwezig en Londsdale-freaks duidelijk in de minderheid. Wie zich bijvoorbeeld over het gedrag van hangjongeren beklaagt, loopt grote kans uit zijn huis en buurt te worden weggepest en zelfs gemolesteerd. Onlangs werd in Haarlem een allochtone straatbende ingerekend, die uit racistische motieven blanke jongeren ernstig mishandelde. Dit is misschien een nieuw verschijnsel, maar het beperkt zich niet alleen tot Nederland. Vorige maand werden scholieren die in Parijs tegen de regering demonstreerden door honderden jongeren van Afrikaanse en Noord-Afrikaanse komaf aangevallen en met veel geweld gevloerd en bestolen. Degenen die gearresteerd konden worden, gaven toe uit racistische motieven te hebben gehandeld. Niet zozeer om mobieltjes te stelen maar om 'blanken die toch niet kunnen vechten in elkaar te slaan'. Intellectuelen als Chahdortt Djavann, Alain Finkielkraut en oud-minister Bernard Kouchner hebben een petitie ondertekend om tegen dit 'antiblanke racisme' te protesteren. Frankrijk kent overigens sinds vorig jaar een aanzienlijke toename van daden van 'traditioneel' racisme en neo-antisemitisme. Zowel bij de Fransen als in Nederland lijkt er sprake te zijn van wat 'radicalisering van de jeugd' wordt genoemd. Een formule die niet helemaal de ernst van de situatie weergeeft. Deze verharding raakt de basiswaarden van samenlevingen met een multi-etnische karakter. Hij is veel slinkser en gevaarlijker omdat hij niet volgens ideologische of politieke voorkeur plaatsvindt, maar langs etnische lijnen loopt. Politieke denkbeelden kunnen veranderen maar huidskleur en afkomst nooit.