Britse patjepeeër schittert in Amerikaanse leeuwenkuil

Het extreem-linkse Lagerhuislid George Galloway heeft goede en minder goede dagen. Een slechte was die keer dat hij Saddam Hoessein tijdens een ontmoeting bijna in de armen viel: ,,Meneer, ik groet uw kracht, uw moed, uw onvermoeibaarheid''. Een slijmpartij die hem onder collega's de bijnaam 'parlementslid voor Centraal-Bagdad' opleverde.

Deze week echter had dit oud-Labourlid een bijzonder goede dag . En dat op het mooiste podium dat een politicus zich kan wensen: de Amerikaanse Senaat. Van wat een lastig verhoor door een onderzoekscomissie had moeten worden, maakte hij een weergaloze show waarin hij frontaal de Amerikaanse Irak-politiek aanviel. Voor aanvang wist geen Amerikaan wie George Galloway was, na afloop schreef The New York Times haast bewonderend over deze 'flamboyante spreker'.

De beschuldigingen waartegen hij zich moest verweren waren niet voor de poes. Volgens de onderzoekscommissie was Galloway voor zijn steun aan Saddam beloond met lucratieve oliecontracten. De commissie schermde met documenten die dit zouden bewijzen, maar maakte één beginnersfout: Galloway kreeg geen kans op commentaar vóór publicatie.

Die kans kwam dinsdag alsnog. ,,Ik heb nog nooit een vat olie gezien, bezeten, gekocht, verkocht, noch heeft iemand dat namens mij gedaan'', zei hij, met zijn blauwe ogen strak op de Republikeinse commissievoorzitter Coleman gericht. Plotseling waren we terug in de jaren vijftig, de periode van de Amerikaanse heksenjacht op communisten. Vriendschap met Saddam? ,,Ik heb hem twee keer ontmoet. Dat is even vaak als uw huidige minister van defensie, Donald Rumsfeld. Het verschil is dat Rumsfeld die ontmoetingen gebruikte om wapens te verkopen.'' Hij noemde het onderzoek 'de moeder aller rookgordijnen', dat alleen maar zou zijn gestart om de aandacht af te leiden van het 'pak leugens' rond Irak.

George Galloway (50) is het type parlementariër dat in Nederland niet bestaat: iemand voor wie je thuisblijft als hij op tv is. Wie een interviewafspraak met hem in het Lagerhuis heeft, wordt bij de receptie opgehaald door een van de sexy Palestijnse assistentes in kokerrok waarmee hij zich omringt. Hij rijdt in Mercedessen, draagt dure pakken, en rookt grote Cubaanse sigaren.

Een patjepeeër, maar wel een getalenteerde. Nadat hij Britse soldaten had opgeroepen dienstbevelen in Irak te negeren, werd hij uit de Labourpartij gezet. Om toen met een eigen partijtje, Respect, weer doodleuk in het Lagerhuis terug te keren. Zijn grote vijand Tony Blair zal er flink van balen.

In de Senaat kon hij deze week zijn favoriet rol spelen: de eenling die de macht trotseert. 'Zelfs Daniël in de leeuwenkuil, vernederde en plaagde de leeuw niet', schreef The Daily Mirror bewonderend. 'Galloway wel.'