Hakken in het zand bij EU-begroting

De landen van de Europese Unie gaan morgen in conclaaf over de begroting voor de lange termijn. Maar witte rook is nog niet te verwachten.

De reacties op het begrotingsvoorstel van EU-voorzitter Luxemburg, deze week, waren voorspelbaar: teleurstellend, volgens de Europese Commissie, want te zuinig. Jammer, volgens Duitsland, want te duur. Schokkend, volgens Groot-Brittannië, want onbespreekbaar.

Morgenavond komen de ministers van buitenlandse zaken in een speciaal begrotingsconclaaf in Brussel bijeen om over het nieuwe voorstel te praten. Momenteel verzetten de partijen nog geen poot. Allemaal houden ze halsstarrig vast aan hun standpunten, in de hoop er het beste resultaat uit te slepen.

De Europese Commissie noemt het voorstel van Luxemburg teleurstellend. De Commissie had een budget van 1,26 procent van het bruto product gevraagd, Luxemburg wil dat onder de 1,10 procent houden. Terwijl in het Verdrag van Nice, het huidige pakket van regels voor de EU, een percentage van maximaal 1,24 wordt genoemd.

Daarom haalde voorzitter Barroso van de Europese Commissie gisteren zwaar uit naar de korting die Groot-Brittannië als enige EU-lidstaat geniet op de contributie, terwijl het land ook net als Nederland vindt dat het allemaal zuiniger moet. Tot overmaat van ramp gingen de Britten zich gisteren ook beklagen over het te hoge landbouwbudget van de EU. Dat kan heus wel wat minder, zeggen de Britten, en dan kunnen wij onze korting behouden.

Maar het onderwerp landbouw had het Luxemburgse voorzitterschap nu juist wijselijk even vaag gehouden. Dat debat wordt door de Fransen namelijk met argusogen gevolgd. Wordt er flink in gesneden, dan is dat weer een extra bedreiging voor de Franse ratificatie van de Europese Grondwet bij het referendum op 1 juni. Want snijden in de landbouw ligt in Frankrijk zeer gevoelig.

Er komt morgen zeker geen akkoord. Het is zelfs ernstig de vraag of de top van staatshoofden en regeringsleiders er in juni wel uit komt. Misschien wordt het wel een goed gesprek, want de politici snappen elkaar wel. Ze staan allemaal onder grote druk van hun achterban en moeten die laten zien dat ze vechten voor elke euro. Desnoods stellen ze de zaak uit tot in het volgende voorzitterschap vanaf juli.

Een nadeel heeft dat wel: Die voorzitter heet dan Groot-Brittannië. En dat land heeft zelf heel veel ijzers in het vuur.