Ook in Duitsland heerst, evenals in Nederland, onmin over zware salarissen van topfunctionarissen van grote bedrijven.
De bestuurders van Duitslands dertig grootste bedrijven verdienden in 2004 18,5 procent meer dan in 2003. Hun lonen stegen van 1,99 miljoen naar 2,36 miljoen. Dat blijkt uit een onderzoek van de krant Die Welt.
In Nederland ontstond vorige week tot in parlement en regering aan toe beroering over het salaris van Nuon-baas Van Halderen. Ondanks de slechte prestaties van het elektriciteitsbedrijf steeg diens inkomen met 42 procent. Onmin bestaat ook over het salaris van Elsevier-topman Davis (11,5 miljoen), wiens bedrijf tot de slechtst presterende behoort. Het door de commissie-Tabaksblat bepleite verband tussen bedrijfsprestatie en beloning is in hun en andere gevallen ver te zoeken.
Dat is in Duitsland anders. Daar deden de Duitse topmanagers het, naar bedrijfsresultaat gemeten, goed. Hun bedrijfswinsten stegen 42 procent, terwijl het gemiddelde aan de beurs genoteerde bedrijf slechts 7,2 procent winststijging meemaakte. Vaak moeten aandeelhouders gissen naar het inkomen van de individuele topmanagers: velen houden dat geheim.
De loonstijgingen aan de top zetten in Duitsland, dat worstelt met recordaantallen werklozen, onder meer kwaad bloed bij de vakbonden. Regering en werkgevers benadrukken immers dat de lonen omlaag moeten, opdat meer werklozen aan de slag kunnen. Ook bondskanselier Schröder bekritiseerde vorige maand de Deutsche Bank, dat wel grote winsten boekte, maar toch 1920 banen schrapt. Topman Ackermann van Duitslands grootste bank was vorig jaar zelf goed voor 10,09 miljoen euro.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.